De oorsprong van Hof te Melis in Lippelo gaat diep terug in de middeleeuwen. De oudste bekende schriftelijke vermelding dateert uit 1148, waarin het domein wordt beschreven als een kasteelhoeve met een oppervlakte van ongeveer dertig hectare. Het goed maakte deel uit van het feodale stelsel en was een leen van het Huis van Grimbergen, een van de machtigste adellijke geslachten in het hertogdom Brabant. Het beheer en de rechten over het domein berustten in deze periode bij de familie Taye. De benaming Melisheym verwijst naar een oudere nederzettingskern, waarvan mag worden aangenomen dat zij reeds vóór de twaalfde eeuw bestond en aan de basis lag van de latere ontwikkeling van het domein.
Tijdens de late middeleeuwen en de vroegmoderne periode bleef Hof te Melis een belangrijk agrarisch en bestuurlijk centrum binnen de streek. In de zeventiende eeuw werd het domein geconfronteerd met de gevolgen van de vrijwel voortdurende militaire conflicten die de Zuidelijke Nederlanden teisterden. Tijdens de doortocht van de troepen van Lodewijk XIV werd Hof te Melis tijdelijk in gebruik genomen als militair hoofdkwartier, wat wijst op het strategische belang van de site binnen het regionale wegennet en landschap.
De meest ingrijpende verwoesting vond plaats bij het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog. In 1914 openden Belgische artilleriestellingen vanuit het fort van Bornem het vuur op het kasteel, nadat Duitse troepen er stelling hadden ingenomen. Als gevolg van deze beschietingen werd het historische gebouw grotendeels verwoest. Slechts beperkte delen van de oorspronkelijke constructie bleven behouden, waardoor een integrale restauratie onmogelijk werd.
In 1920 werd overgegaan tot de heropbouw van het kasteel. Daarbij werd gekozen voor een ontwerp in Vlaamse renaissancestijl, een historiserende architecturale vormgeving die in het interbellum frequent werd toegepast bij de reconstructie van verwoeste monumenten. Deze heropbouw bepaalde in belangrijke mate het huidige uitzicht van Hof te Melis en weerspiegelt de toenmalige visie op erfgoed en continuïteit.
Ook tijdens de Tweede Wereldoorlog speelde het domein een bescheiden maar betekenisvolle rol. In mei 1940, gedurende de achttien-daagse veldtocht, verbleef koning Leopold III er gedurende korte tijd. Dit verblijf verleent Hof te Melis een bijzondere plaats binnen de context van de Belgische oorlogsgeschiedenis, hoewel het domein zelf geen directe militaire functie vervulde.
Doorheen zijn bestaan kende Hof te Melis meerdere eigendomsoverdrachten tussen vooraanstaande adellijke families. Vanaf de achttiende eeuw kwam het domein in handen van de familie de Beughem de Houtem. Na het overlijden van de burggravin van Eyll, weduwe van burggraaf de Beughem de Houtem, werd bij testament bepaald dat het kasteel zou overgaan naar graaf Geoffrey de Pierrefeu. Sindsdien bleef het domein in het bezit van diens nakomelingen, die tot op heden de erfgenamen zijn van dit historisch patrimonium.
Hof te Melis vormt aldus niet alleen een waardevolle materiële getuige van bijna negen eeuwen regionale geschiedenis, maar weerspiegelt tevens de bredere politieke, militaire en maatschappelijke ontwikkelingen die het grondgebied van Lippelo en de Zuidelijke Nederlanden doorheen de tijd hebben gevormd.