Kasteel Kijckuit, ook bekend onder de naam Belvedere, heeft een rijke geschiedenis die teruggaat tot de 17de eeuw. De oudste bekende eigenaar is Petrus van Hecke, die het goed samen met het huis Kijckuit in 1648 verkocht aan Aloysius du Bois. In de eeuwen die volgden wisselde het domein meerdere keren van eigenaar, telkens met een nieuwe invulling die het karakter van het eigendom verder vormgaf.
In 1722 kwam Kijckuit in handen van de Stichting Ternick. Deze instelling huisvestte er weesmeisjes en bood hun onderwijs en onderdak. Gedurende bijna drie decennia, tot 1750, vonden ongeveer zeventig meisjes er een veilige thuis en een kans op scholing binnen de muren van het domein. Op 12 juni 1750 besloten de bestuurders van de stichting het kasteel en de omliggende gronden te verkopen aan jonkvrouw Anna-Maria du Bois.
Enkele decennia later, in 1769, werd het domein aangekocht door de familie van Havre, een van de oudste adellijke families van België. Onder hun beheer werd het oorspronkelijke huis grondig verbouwd en kreeg het de klassieke uitstraling van een elegant kasteeltje, zoals het vandaag nog herkenbaar is. Tijdens de 19de eeuw speelde de familie van Havre een opmerkelijke rol in het openbare leven van Wijnegem. Een van de meest invloedrijke leden, ridder Gustave van Havre (1817–1892), was maar liefst vierenveertig jaar burgemeester van het dorp en liet daarmee een belangrijke stempel op de lokale geschiedenis achter.
Gedurende meer dan twee eeuwen bleef Kijckuit in het bezit van de familie van Havre. Door bijkomende grond- en opstalsaankopen groeide het uit tot een uitgestrekt domein met een sterk historisch karakter. In 1994 werden het kasteel, de toegangsbrug en de poort officieel beschermd als monument. Tegelijk werd het volledige domein, samen met de onmiddellijke omgeving, erkend als dorpsgezicht, wat de erfgoedwaarde nog eens onderstreepte.
Na een periode van 250 jaar familiebezit kwam er in 2006 een nieuwe wending in de geschiedenis van Kijckuit. Het kasteel werd toen verkocht aan de Nederlandse projectontwikkelaar Leo De Haas en zijn echtgenote Astrid Brugman. Zij zetten een nauwgezette restauratie van het landgoed in gang, met respect voor de historische architectuur en de oorspronkelijke grandeur van het domein. Kort na de voltooiing van deze werken overleed Leo De Haas echter onverwacht, waardoor zijn plannen een tragisch einde kenden.
Vandaag zetten zijn erfgenamen het verhaal van Kijckuit voort. Het majestueuze domein opent regelmatig zijn poorten voor feestelijke evenementen, onder meer in de prachtig gerenoveerde Orangerie.