De oudste gekende vermeldingen van het domein dat later bekend zou worden als Kasteel Lombaardstein gaan terug tot de dertiende eeuw. In archivalische bronnen duiken in deze periode de benamingen Hof ten Steene en Hof ter Hertbrugge op, verwijzend naar een leenhof dat fungeerde als lokaal centrum van landbouwproductie en bestuurlijke organisatie. Gedurende meerdere eeuwen bleef deze site het economische en juridische zwaartepunt van het omliggende gebied.
Aan het begin van de zeventiende eeuw onderging het domein een ingrijpende transformatie onder impuls van de familie de Ruede. Het oorspronkelijke leenhof werd heraangelegd tot een omwaterd hof van plaisantie, een statige buitenplaats die beantwoordde aan de woon- en representatiebehoeften van de toenmalige elite. Het geheel werd uitgebreid met functionele en prestigieuze bijgebouwen, waaronder een hoeve, een duifhuis en een brouwerij. Vanaf deze herinrichting raakte de naam Lombaardstein ingeburgerd voor het domein.
In de achttiende eeuw kwam Lombaardstein in handen van de familie Pansius. Onder hun bewind kreeg het domein een uitgesproken landschappelijk karakter. Tussen 1744 en 1845 werd een sierlijk park aangelegd dat volledig door water werd omringd, waardoor het kasteel een geïsoleerde en schilderachtige ligging kreeg. Deze aanleg versterkte het romantische karakter van de site en benadrukte de status van het kasteel als buitenverblijf.
Tot in mei 1881 vormden het kasteel en de Lombaardhoeve één functioneel en economisch geheel. Het kasteel fungeerde als meesterwoning, terwijl de hoeve als pachthof instond voor de exploitatie van de omliggende gronden. Deze symbiose tussen residentiële en agrarische functies was kenmerkend voor historische domeinen van deze omvang.
Architecturaal wordt het kasteel gekenmerkt door twee markante vierkante torens. De ene toren wordt bekroond met een achtkantige zogenoemde Pagaddertoren, voorzien van een windroos, terwijl de andere toren wordt afgesloten met een karakteristiek wolfsdak. Deze elementen verlenen het gebouw een uitgesproken silhouet en dragen bij tot zijn herkenbaarheid in het landschap. Het oorspronkelijke duifhuis en de brouwerij verdwenen reeds in het begin van de achttiende eeuw en zijn enkel nog bekend uit historische bronnen.
In de twintigste eeuw kende het kasteel een eigentijdse episode die bijdroeg aan zijn publieke bekendheid. Het werd bewoond door Michel Preud’homme, voormalig doelman van KV Mechelen en van de Belgische nationale voetbalploeg. Zijn verblijf voegde een modern hoofdstuk toe aan de lange en gelaagde geschiedenis van Kasteel Lombaardstein, waarin middeleeuwse oorsprong, vroegmoderne representatie en hedendaagse bewoning samenkomen