Kasteel Den Brandt kent een lange en gelaagde geschiedenis die teruggaat tot de late middeleeuwen. De benaming “Den Brandt” verschijnt voor het eerst in geschreven bronnen in 1396. Zij verwijst vermoedelijk naar een zogenoemde brandontginning, een in de middeleeuwen gangbare methode waarbij heide- of bosgronden door gecontroleerde verbranding geschikt werden gemaakt voor landbouw. De toponymie wijst er aldus op dat het domein zijn oorsprong vindt in een ontginningslandschap aan de rand van de stad Antwerpen.
Aanvankelijk betrof het goed een eenvoudige hoeve, die in de loop van de vijftiende en zestiende eeuw geleidelijk werd uitgebouwd. Tegen het einde van de zestiende eeuw evolueerde het domein tot een speelhuis, een buitenverblijf dat door stedelijke elites werd gebruikt voor ontspanning en representatie. Rond 1582 wordt voor het eerst melding gemaakt van het “hof ten Brande”, waarmee het complex een meer residentieel en statig karakter kreeg.
Het huidige kasteel dateert uit het einde van de achttiende eeuw. In 1790 liet C.A. della Faille, telg uit een invloedrijke Antwerpse familie, een nieuw kasteel optrekken dat volledig beantwoordde aan de heersende architecturale opvattingen van zijn tijd. Het gebouw geldt als een schoolvoorbeeld van de classicistische Louis XVI-stijl, gekenmerkt door zijn symmetrische opbouw, sobere elegantie en verfijnde detaillering. Zowel het exterieur als het interieur weerspiegelen de overgang van rococo naar een meer ingetogen neoclassicisme, waarin harmonie en proportie centraal staan.
In 1910 kwam het kasteel met een park van circa zestien hectare in handen van de familie Kreglinger. Een bijkomend deel van het domein, goed voor ongeveer achtenveertig hectare, werd verkocht aan de stad Antwerpen met de expliciete bedoeling er een openbaar park van te maken. Deze opsplitsing markeert een belangrijke fase in de geschiedenis van het domein, waarbij private en publieke functies naast elkaar gingen bestaan.
Op 18 december 1962 verwierf de stad Antwerpen uiteindelijk de volle eigendom van zowel het kasteel als het voormalige Kreglinger-gedeelte van het park. Daarmee werd het volledige domein Den Brandt definitief geïntegreerd in het stedelijk patrimonium en verzekerd van een publieke bestemming.
Vandaag fungeert Kasteel Den Brandt, een uitzonderlijk goed bewaard voorbeeld van laat-achttiende-eeuwse classicistische architectuur, als een veelzijdige evenementenlocatie. Het gebouw biedt een historisch en esthetisch kader voor uiteenlopende activiteiten, waaronder seminaries, concerten, voorstellingen, bals, recepties en banketten. Zo blijft het kasteel, ruim zes eeuwen na de eerste vermelding van de site, een levendige plek waar erfgoed en hedendaags gebruik elkaar ontmoeten.