De oorsprong van het Hof d’Intere gaat terug tot de middeleeuwen en is nauw verbonden met het feodale en juridische landschap van de Kempen. Reeds in de twaalfde eeuw ressorteerden de dorpen Wechelderzande, Gierle en Lille onder een afzonderlijk leenverband. In latere bronnen wordt vermeld dat deze heerlijkheden in leen werden gehouden door Ambrosius de Dynter. De bijbehorende leen- en rechtsinstelling stond bekend als het Hof d’Intere. In deze vroege fase betrof het geen stenen residentie, maar een laathof: een plaatselijke leenrechtbank waar recht werd gesproken namens de landsheer. De zetel van dit hof was niet permanent, maar bevond zich vermoedelijk in een herberg of particuliere woning in het dorp.
Gedurende de daaropvolgende eeuwen bleef het Hof d’Intere functioneren als juridische entiteit, los van een vast architecturaal geheel. Pas in het midden van de zeventiende eeuw kreeg de naam ook een concrete, gebouwde betekenis. In 1649 liet Johan de Proost, heer van Wechelderzande, een statige woning oprichten op een perceel dat onder de rechtsmacht van het Hof d’Intere viel. De Proost verwierf bovendien de rechten verbonden aan het laathof en mocht zich voortaan heer van Dynter noemen. Door deze cumulatie van juridische bevoegdheden en heerlijkheidstitel gaf hij zijn nieuwe residentie bewust de naam Hof d’Intere. Vanaf dat moment verwees de benaming niet langer uitsluitend naar een rechtsinstelling, maar ook naar het gebouw zelf.
Het huis, dat in zijn verschijningsvorm aansloot bij de kasteelachtige buitenverblijven van de lokale elite, kende nadien verschillende functies die telkens inspeelden op veranderende maatschappelijke noden. In 1686 kwam het goed in handen van de pastoor van Wechelderzande. Gedurende meer dan tweeënhalve eeuw, tot 1964, deed het gebouw onafgebroken dienst als pastorij. Deze langdurige functie bepaalde in belangrijke mate het dagelijks gebruik en het onderhoud van het pand.
Na het vertrek van de geestelijkheid werd het Hof d’Intere herbestemd tot gemeentehuis. Ook na de gemeentelijke herindeling van 1977 bleef het gebouw een publieke rol vervullen, ditmaal als gemeentecentrum, waarmee het zijn betekenis als administratief en sociaal knooppunt in de dorpskern behield.
In de eenentwintigste eeuw staat het Hof d’Intere opnieuw aan het begin van een nieuwe ontwikkelingsfase. De gemeente Lille besliste het historische gebouw in erfpacht te geven en ging daarbij een samenwerking aan met Spazio Nour, een kunstenaarscollectief dat inzet op laagdrempelige, participatieve kunst- en cultuuractiviteiten. In afwachting van de definitieve herbestemming kreeg het collectief in 2025 reeds een voorlopig gebruiksrecht. Daarmee wordt het Hof d’Intere opnieuw ingevuld als een plaats van ontmoeting en uitwisseling, waarbij de historische gelaagdheid van de site wordt verbonden met hedendaagse culturele praktijken.