Aan de rand van het Merodegebied, verscholen in de groene vallei van de Grote Nete, verrees in 1780 een elegant kasteel dat tot op vandaag bekendstaat als Hof ter Borght. De bouw was een initiatief van Adriaan Somers, een welgestelde notaris die dankzij zijn maatschappelijke positie en financiële middelen een statige residentie kon laten optrekken. Het classicistische hoofdgebouw, gekenmerkt door strakke lijnen en een uitgebalanceerde symmetrie, vormde de kern van het domein. In de jaren die volgden werden aan weerszijden lagere zijvleugels toegevoegd, samen met praktische bijgebouwen. Een van de meest opmerkelijke realisaties uit die periode is zonder twijfel de bijna unieke oranjerie, die niet alleen diende voor het overwinteren van exotische planten, maar ook de verfijnde smaak en het prestige van de eigenaar weerspiegelde.
Na Adriaans dood ging het domein over op zijn enige zoon, Jozef Somers. Als vrijgezel en gepassioneerd natuurliefhebber had hij alle ruimte en vrijheid om het landschap naar zijn hand te zetten. Hij legde een uitgestrekt Engels landschapspark aan, een stijl die in die tijd steeds meer aan populariteit won en die de natuur een schijnbaar spontane, schilderachtige vorm gaf. De Grote Nete fungeerde als natuurlijke grens, waardoor het park niet alleen esthetisch aantrekkelijk was, maar ook harmonieus verweven bleef met het omliggende landschap. Toen Jozef overleed, kwam er abrupt een einde aan de bedrijvigheid in het kasteel. Het bleef onbewoond achter, waardoor het domein een onverwachte en bijzondere rol kreeg in de Belgische geschiedenis: gedurende korte tijd werd het gebruikt als commandopost door Leopold I, de eerste koning van België, in een periode van politieke en militaire onzekerheid.
De leegstand werd doorbroken in 1859, toen baron A. C. N. de T’ Serclaes het domein verwierf. Als burgemeester van Noorderwijk gebruikte hij Hof ter Borght voornamelijk als zomerverblijf, ver weg van de drukte van het bestuurlijke leven. Zijn band met het domein was hecht genoeg om het later te schenken aan zijn ongehuwde zussen Helena en Delphina, die zo een nieuw hoofdstuk schreven in de familiale aanwezigheid op het kasteeldomein.
Een volgende glorietijd brak aan in 1909, toen de Antwerpse bankier Jozef Jacobs het kasteel aankocht. Onder zijn impuls onderging het gebouw een opvallende transformatie. Hij liet twee markante torens optrekken die het silhouette van Hof ter Borght voorgoed bepaalden en die het kasteel een statige aanwezigheid gaven die nog steeds bewondering oogst. De familie Jacobs bleef eigenaar tot halverwege de jaren vijftig, waarna een periode van frequente eigenaarswissels aanbrak. Verschillende particulieren en ondernemingen zagen potentieel in het domein, maar het waren uiteindelijk de plannen van de Luxemburgse firma Immobilière Beaumont die de historiek voor een tijdje zouden bepalen. Zij overwogen om het kasteel te transformeren tot een hotel, al zouden die plannen uiteindelijk nooit volledig worden gerealiseerd.
In 2016 kreeg de geschiedenis van Hof ter Borght een nieuwe en duurzame wending. Kempens Landschap en de gemeente Hulshout namen het kasteelpark in erfpacht voor een periode van 54 jaar, met de uitdrukkelijke ambitie om het domein te behouden, te beschermen en toegankelijk te maken voor het publiek. Vanaf juli van dat jaar gingen de poorten van het park open en werd het historische landschap opnieuw een plek waar wandelaars, bewoners en bezoekers kunnen genieten van rust, natuur en erfgoed.