Het Rivierenhof is vandaag een geliefd publiek park, maar zijn wortels reiken tot diep in de vroegmoderne tijd. Het domein is niet alleen een groene oase, maar ook een levend relict van een eeuwenoud cultuurlandschap, waarin de geschiedenis zich verweeft met kronkelende waterlopen en statige dreven. Al in 1514 duikt de naam goed ter Rivieren op, genoemd naar de sierlijk meanderende Grote Schijn en de Herentalse vaart, die zich langzaam een weg door het landschap baanden en als natuurlijke aders leken te leven in het domein. Wat later werd het domein aangelegd als buitenverblijf, met Magnus Bullestraete als eerste eigenaar.
In 1618 kwam het in handen van de Jezuïeten van Antwerpen, die een jaar later ook het naastgelegen Sterckshof verworven. Anderhalve eeuw lang bleven beide domeinen in hun bezit, tot de orde in 1773 werd opgeheven. Het Rivierenhof en het Sterckshof werden daarop aangekocht door bankier Jean-Baptiste Cogels, een telg uit een machtige Antwerpse familie. Hij liet het kasteel in 1779 verbouwen in Vlaamse renaissancestijl. De verbouwing werd toevertrouwd aan Charles De Wailly, een gerenommeerd architect aan het hof van Lodewijk XVI, die bekend stond om zijn verfijnde en evenwichtige ontwerpen. Zijn werk gaf het kasteel een uitstraling die zowel historiserend als luxueus was, passend bij de status van de familie Cogels
Decennialang bleef het domein verbonden met de familie Cogels, waarna het overging in handen van de adellijke familie Bosschaert de Bouwel. Een nieuwe wending volgde in 1921, toen provinciaal griffier Joseph Schobbens de provincie Antwerpen wist te overtuigen het hele domein aan te kopen. Twee jaar later, in 1923, gingen de poorten van het Rivierenhof open voor het grote publiek.
Sinds die opening heeft het Rivierenhof zich ontwikkeld tot de groene long van de stad. Generaties bezoekers vonden er rust en ruimte: men kan er wandelen onder eeuwenoude bomen, ontspannen langs het water, genieten van openluchtconcerten, sporten in de natuur of eenvoudigweg neerstrijken voor een koffie met uitzicht op het kasteel. Daarnaast groeide het domein uit tot een centrum voor kunst en cultuur. De galerij in het park biedt een podium aan hedendaagse kunstenaars en vormt zo een belangrijke schakel in het culturele leven van de regio.