Kasteel De Bist kent een lange en gelaagde geschiedenis die teruggaat tot vermoedelijk de zeventiende eeuw. Uit bronnen blijkt dat in die periode de Lierse jonkheer Jan Robert de Hoves des Estiennes als eigenaar werd vermeld. Over de exacte bouwgeschiedenis uit deze beginperiode is weinig bekend, maar aangenomen wordt dat het oorspronkelijke kasteeltje toen zijn eerste vorm kreeg, wellicht als een landhuis met omringend domein.
In 1739 kwam het kasteel in handen van Domenicus Vershocht, een Mechels notabele, en zijn echtgenote Maria Caluwaerts. Vershocht bleek een bijzonder belangrijke figuur voor de latere ontwikkeling van het gebouw. Hij liet als eerste eigenaar omvangrijke verbouwingswerken uitvoeren. Aan de zuidkant van het kasteel prijkt het jaartal 1743, wat erop wijst dat hij verantwoordelijk was voor de constructie van het toenmalige hoofdgebouw. Dit werd opgetrokken in de neoclassicistische stijl, die in die tijd in opkomst was en gekenmerkt wordt door sobere lijnen, symmetrie en een evenwichtige gevelindeling. De verbouwing onder Vershocht bepaalde in grote mate het uitzicht van het kasteel zoals het tot in de twintigste eeuw bekend zou staan.
Tijdens de Eerste Wereldoorlog kreeg het domein een geheel andere bestemming. Het werd bezet door Duitse troepen, die het kasteel tijdens hun verblijf intensief gebruikten. De bezetting ging gepaard met aanzienlijke schade. Na het einde van de oorlog nam de toenmalige eigenaar, Henri Beliard, de taak op zich om het kasteel te herstellen. Hierdoor kon het zijn residentiële functie behouden en bleef het domein in relatief goede staat bewaard.
In de Tweede Wereldoorlog werd het kasteel opnieuw getroffen door oorlogsgeweld, ditmaal met nog dramatischere gevolgen. Op 2 november 1944, slechts enkele maanden na de bevrijding van België, werd het domein getroffen door een vliegende bom, een van de talrijke explosieven die in die periode nog neerkwamen. Op het moment van de inslag verbleven er Engelse soldaten op het domein. Zeven van hen kwamen daarbij om het leven. Het kasteel werd bijna volledig verwoest en was niet langer bruikbaar in zijn bestaande vorm. Na de oorlog werd het heropgebouwd, zij het met wijzigingen die voortkwamen uit de noodzaak van een volledige reconstructie. Gedurende enige tijd deed het herstelde gebouw dienst als feestzaal, wat een nieuwe, meer publieke functie aan het domein gaf.
In 1962 werd het kasteel aangekocht door de VZW Klooster van het Heilig Hart. Onder hun beheer werden delen van de hovenierswoning aangepast en omgevormd tot kapel, passend bij de religieuze werking van de vereniging. Tien jaar later, in 1972, kwam de eigendom in handen van de VZW Gasthuiszusters Augustinessen van Lier, eveneens een religieuze organisatie met een sociaal-maatschappelijke missie. Zij bleven eigenaar tot de eenentwintigste eeuw.
Op hun initiatief werd het domein in oktober 2020 overgedragen aan Vreugdeborg – Jeugdhulp Don Bosco. Deze organisatie richt haar werking op begeleiding van jongeren en maakt van het kasteel heden ten dage een kleinschalig begeleidingstehuis. Hiermee kreeg het historische gebouw opnieuw een maatschappelijke rol, in een vorm die aansluit bij de hedendaagse zorg en ondersteuning.