Het kasteel van Hove kent een lange en gelaagde geschiedenis die teruggaat tot de dertiende eeuw. Uit een oorkonde van de gemeente blijkt dat het domein toen al bestond en in handen was van ridder Goswin Bok, een belangrijke grootgrondbezitter die aan het hof van de hertogen van Brabant een vertrouwenspositie bekleedde. Zijn aanzien en invloed maakten hem tot een figuur van betekenis in de regionale machtsstructuren. In 1270 droeg hij het kasteel en het omringende domein over aan de Duitse Orde van Pitzenburg, een geestelijke instelling die zich inzette voor de ondersteuning van ridders die deelnamen aan de kruistochten en naar het Heilig Land trokken. Daarmee kwam het goed in handen van een religieuze organisatie die zowel een spirituele als militaire rol vervulde.
In 1473 veranderde het kasteel opnieuw van eigenaar toen het werd verworven door Pieter Pot, de stichter van de later beroemde Pieter Potabdij in Antwerpen. Zijn aankoop markeerde een nieuwe fase in de geschiedenis van het domein, dat gedurende de daaropvolgende eeuwen door verschillende eigenaars beheerd werd. Deze periode werd gekenmerkt door een voortdurende afwisseling van particuliere bezitters, wat weerspiegelt hoe het domein mee evolueerde met de politieke en economische omstandigheden van de regio.
Een belangrijke wending volgde in 1793, toen het kasteel tijdens een openbare verkoop werd toegewezen aan Helena-Maria Geelhand. Met deze aankoop begon een nieuwe episode die meer dan anderhalve eeuw zou duren. De familie Geelhand, een vooraanstaande en invloedrijke familie, bleef eigenaar van het classicistische kasteel en beheerde het domein van generatie op generatie. Hun langdurige aanwezigheid zorgde voor een periode van relatieve stabiliteit, waarin het kasteel zijn karakter en uitstraling grotendeels behield.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog kende het kasteel een donkere en ingrijpende periode. Duitse militairen namen het gebouw in beslag en gebruikten het voor hun eigen doeleinden, wat een blijvende indruk naliet op zowel het kasteel als de lokale gemeenschap. Kort na de bevrijding veranderde de functie van het gebouw opnieuw. Gedurende een overgangsperiode werd het domein ingezet als tehuis voor kinderen met een kwetsbare gezondheid, waarmee het tijdelijk een sociale en zorggerichte rol vervulde.
Op 26 april 1951 nam het gemeentebestuur van Hove een beslissende stap door het domein Weyninckhoven van de familie Geelhand aan te kopen. Het kasteel kreeg vervolgens een nieuwe bestemming als gemeentehuis, waarmee het opnieuw een centrale plaats innam in het lokale publieke leven. Deze functie heeft het tot op de dag van vandaag behouden. In 1981 ontving het domein bovendien de officiële bescherming als dorpsgezicht. Deze erkenning waarborgde dat het historische en esthetische karakter van het kasteel en de omliggende gronden bewaard zou blijven voor toekomstige generaties.