Het Runcvoorthof, dat in vroegere eeuwen bekend stond als het Hof van Grassis, behoort tot de oude buitenverblijven die in de omgeving van Merksem ontstonden toen welgestelde stedelingen de rust en ruimte van het platteland opzochten. In het midden van de 16de eeuw werd op deze plek een buitenhuis gebouwd dat de basis vormde voor het latere domein. Van deze vroegste fase zijn vandaag enkel de poortbrug en de bijbehorende toren bewaard gebleven, stille getuigen van een complex dat doorheen de tijd meermaals werd verbouwd en aangepast.
Aan het einde van de 18de eeuw ontstond hier een nieuw kasteel, dat toen werd aangeduid als het Huys ten Hooghe. Het was eigendom van de familie Stiers, die het domein uitbouwde tot een representatief verblijf passend bij hun sociale status. In de daaropvolgende decennia wisselde het kasteel meermaals van eigenaar. Het kwam achtereenvolgens in handen van de familie Le Paige, baron Van Delft en baron de Tewagne. Deze laatste verkocht het domein uiteindelijk aan de zusters Annunciaten uit Geel, die het herbestemden tot school. Hierdoor kreeg het Runcvoorthof een nieuwe functie binnen het religieuze en onderwijskundige leven van de regio, wat opnieuw leidde tot ingrepen in de gebouwen en het terrein.
In 1969 kocht de gemeente Merksem het domein, dat inmiddels zowel historische waarde als een belangrijke ruimtelijke betekenis had verworven. Na deze overname ontwikkelde het Runcvoorthof zich in de richting van een zorgvuldig beheerd erfgoedensemble. Vandaag omvat het geheel een 19de-eeuws hoofdgebouw in laat-classicistische stijl, een oranjerie en een kloostervleugel met kapel, die samen de diverse lagen van de geschiedenis weerspiegelen. Het volledige site is beschermd en ingeplant in een park dat erkend is als beschermd stadsgezicht.
In recente jaren werd het domein omgevormd tot een duurzaam woonproject waarbij de historische architectuur en de groene omgeving centraal staan.