Het château de Saulchoir werd in 1889 opgetrokken in een eclectische architectuurstijl, een vormtaal die aan het einde van de 19de eeuw bijzonder populair was en elementen uit verschillende historische stijlen combineerde. De bouw gebeurde in opdracht van Raymond Van de Kerckhove, die met dit landhuis zijn maatschappelijke positie en welstand wilde onderstrepen. Het kasteel werd ingeplant in een uitgestrekt domein, dat rust en afzondering bood en tegelijk aansloot bij de toenmalige aristocratische levensstijl.
Reeds in 1894 kwam het domein in handen van generaal Alexander Cousebant d’Alkemade, adjudant van koning Leopold II, en zijn echtgenote Valérie de Cambry de Beaudimont. Generaal Cousebant d’Alkemade was een invloedrijke figuur binnen het Belgische leger en bekleedde van 1889 tot 1907 het ambt van minister van Oorlog. In die hoedanigheid speelde hij een centrale rol in de hervorming en modernisering van de Belgische strijdkrachten aan de vooravond van de twintigste eeuw.
Het kasteel van Saulchoir fungeerde voor de generaal als een plaats van rust en bezinning, waar hij zich kon terugtrekken uit het politieke en militaire leven in Brussel. Tegelijk was het domein ook een discrete ontmoetingsplek waar belangrijke gesprekken werden gevoerd over de toekomst van het Belgische leger. In deze periode werden fundamentele kwesties besproken die de samenleving sterk beroerden, zoals de afschaffing van de loting voor de militaire dienst, de invoering van het principe van één zoon per gezin en de voorbereiding op een mogelijke algemene mobilisatie, die uiteindelijk in 1914 werkelijkheid zou worden bij het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog.
Tijdens die oorlog werd het château de Saulchoir bezet door Duitse troepen. Zoals vele landgoederen in België bleef ook dit domein niet gespaard van plunderingen en beschadigingen, waardoor zowel het gebouw als het park aanzienlijke schade opliepen. In de jaren na het conflict kende het kasteel een periode van wisselende eigenaars, waarbij elk nieuw bezit gepaard ging met aanpassingen en ingrepen die het karakter van het gebouw geleidelijk deden evolueren.
In 1962 werd het château aangekocht door de heer en mevrouw Bourgeois-Goossens. Zij ondernamen een grondige restauratie en modernisering, waarbij het gebouw vrijwel volledig werd vernieuwd, met respect voor de bestaande architectuur en het historische karakter van het domein. Dankzij hun inzet werd het kasteel behoed voor verder verval en kreeg het opnieuw een coherente en verzorgde uitstraling.
In 1977 gaven zij de uitbating door aan hun zonen Piet en Francis, beiden oud-leerlingen van de gerenommeerde hotelschool Ter Duinen in Koksijde. Onder hun leiding kreeg het château de Saulchoir een nieuwe bestemming als gastronomisch etablissement. Door hun vakkennis en culinaire ambitie verwierf het huis een reputatie die de lokale grenzen oversteg en ook internationaal weerklank vond.
Vandaag bevindt het château de Saulchoir zich in handen van de familie Vandeputte-Claerhout-Viaene. Zij zetten het beheer van het domein voort met respect voor zijn architecturale, historische en culturele waarde, en dragen zo bij aan het behoud van een plaats waar meer dan een eeuw geschiedenis tastbaar aanwezig blijft.