De heerlijkheid die haar naam gaf aan het kasteel La Catoire wordt voor het eerst vermeld in de archivalische bronnen in 1265. Zij behoorde tot de oudste en meest aanzienlijke heerlijkheden binnen het burggraafschap Ath, een bestuurlijk en militair belangrijk gebied in het graafschap Henegouwen. Door haar strategische ligging en omvang speelde de heerlijkheid een niet te onderschatten rol in de regionale machtsverhoudingen van de middeleeuwen.
In de loop van de vijftiende eeuw wisselde het domein van eigenaar. In 1474 kwam het in handen van de familie Solbroecq, gevolgd door de familie Hénin, die het bezit in 1591 verwierf. Deze adellijke geslachten droegen bij aan het prestige van het domein, dat niet alleen een residentiële maar ook een militaire en politieke betekenis had. De omliggende gronden vormden het decor voor verschillende historische gebeurtenissen, waaronder de slag bij Leuze, waar de legers van koning Lodewijk XIV van Frankrijk en stadhouder Willem III van Oranje tegenover elkaar stonden. Deze confrontatie illustreert de rol van het gebied als strijdtoneel binnen de bredere Europese conflicten van de zeventiende eeuw.
Een beslissende wending in de geschiedenis van La Catoire kwam er in 1688, toen Jean-François Boele eigenaar werd van het landgoed. Hij gaf in 1703 opdracht tot de bouw van het huidige kasteel, dat werd opgetrokken in de stijl van Lodewijk XIV. Deze architectuurstijl, gekenmerkt door strakke symmetrie, monumentale proporties en een sobere maar statige afwerking, weerspiegelt de klassieke idealen en het streven naar representatie van de hoge adel in die periode.
In 1744 werd het kasteel de residentie van markies Jean-François du Chasteler, die het domein erfde. Onder zijn bestuur werd bijzondere aandacht besteed aan de aanleg van de tuinen. Het park kreeg een uitgesproken Franse vormgeving, met geometrische parterres en een grote vijver die zowel een esthetische als een symbolische functie vervulde. Het geheel versterkte het statige karakter van het kasteel en onderstreepte de sociale status van zijn bewoner. De markies overleed op 24 augustus 1764 in het kasteel van La Catoire, waarmee een belangrijke episode in de geschiedenis van het domein werd afgesloten.
In 1825 werd het kasteel aangekocht door graaf Ferdinand-François d’Oultremont, lid van een van de meest invloedrijke adellijke families van het land. Hij liet ingrijpende aanpassingen uitvoeren om het kasteel aan te passen aan de wooncomforts en esthetische opvattingen van de negentiende eeuw. De zijvleugels werden met het hoofdgebouw verbonden, de gevels werden met cement bepleisterd en de nabijgelegen boerderij kreeg haar huidige uitzicht. Ook het park onderging een grondige herinrichting en werd omgevormd tot een Engelse landschapstuin, met slingerende paden en natuurlijke zichtlijnen, geheel volgens de toen heersende mode.
Tot op heden wordt het kasteel van La Catoire bewoond door nakomelingen van de familie d’Oultremont. Daarmee blijft het domein niet alleen een belangrijk architecturaal en historisch monument, maar ook een levend getuigenis van een eeuwenlange familiale en adellijke continuïteit.