Op een zacht glooiende heuvel, omgeven door een park dat werd aangelegd volgens de principes van de landschapsstijl, bevindt zich Kasteel De Klee. Het domein maakt deel uit van een historisch cultuurlandschap waarvan de wortels teruggaan tot de zeventiende eeuw. In die periode behoorde het terrein tot het uitgebreide patrimonium van de abdij van Herkenrode, een invloedrijke cisterciënzerinnenabdij die in Haspengouw en ver daarbuiten over aanzienlijke landerijen en hoeven beschikte. De site van De Klee fungeerde oorspronkelijk als abdijhoeve en speelde een rol in de agrarische exploitatie van de omliggende gronden.
In de loop van de negentiende eeuw veranderde het karakter van het domein ingrijpend. De oorspronkelijke hoeve werd uitgebreid en aangepast tot een herenhoeve met uitgesproken residentiële ambities. Deze transformatie weerspiegelt de bredere maatschappelijke evolutie waarbij voormalige abdij- en landbouwdomeinen werden omgevormd tot landelijke buitenverblijven voor de gegoede burgerij en adel. Ondanks deze vernieuwingen bleef de historische band met de abdij van Herkenrode zichtbaar aanwezig, onder meer door wapenschilden en decoratieve elementen in het interieur die expliciet verwijzen naar het vroegere kloosterbezit.
Het huidige kasteel kreeg zijn definitieve vorm aan het begin van de twintigste eeuw. Tussen 1904 en 1907 liet barones Sneyers-d’Attenhoven een nieuw kasteel optrekken op de bestaande site. Zij koos voor een eclectische architectuur met uitgesproken neobarokke invloeden, die toen bijzonder in trek was bij de hogere kringen. Het gebouw wordt gekenmerkt door rijk uitgewerkte gevels, een dynamische compositie en een markante hoektoren, die mogelijk teruggrijpt op oudere bouwfasen en zo een symbolische brug slaat tussen verleden en vernieuwing. Het geheel straalt representativiteit en elegantie uit en was duidelijk bedoeld als statig landgoed binnen een zorgvuldig aangelegd park.
In 1933 werd Kasteel De Klee getroffen door een zware brand die het gebouw grotendeels verwoestte. Deze ramp betekende een ingrijpende breuk in de geschiedenis van het domein, maar leidde niet tot het verdwijnen ervan. Kort na de brand werd het kasteel heropgebouwd, met grote aandacht voor het oorspronkelijke ontwerp en de architecturale kwaliteiten van het vooroorlogse gebouw. De heropbouw gebeurde met respect voor het historische karakter, waardoor het kasteel zijn herkenbare silhouet en stijl kon behouden.
De historische, architecturale en landschappelijke waarde van Kasteel De Klee werd in 2004 officieel erkend door de bescherming als monument. Deze status onderstreept niet alleen het belang van het gebouw zelf, maar ook van het park en de historische gelaagdheid van het domein. Vandaag vormt Kasteel De Klee een waardevolle getuige van de evolutie van een abdijhoeve tot een adellijk landgoed, ingebed in het Haspengouwse landschap, waar natuur, geschiedenis en architectuur een evenwichtig geheel blijven vormen.