Het domein Engelhof, gelegen aan de rand van het Kempens Plateau, kent een uitzonderlijk lange en gelaagde geschiedenis die teruggaat tot de volle middeleeuwen. In 1141 werd dit uitgestrekte gebied geschonken aan de abdij van Floreffe door gravin Ermesinde van Namen, een belangrijke beschermvrouw van deze norbertijnenabdij, samen met Hendrik II, hertog van Limburg. Met deze schenking werd het domein opgenomen in het economische en spirituele netwerk van een van de invloedrijkste abdijen van de regio.
Reeds in 1179 wordt op het domein een hoeve vermeld, wat wijst op een vroege en duurzame exploitatie van het landschap. De activiteiten bestonden hoofdzakelijk uit schapenhouderij en bijenteelt, typisch voor de schrale gronden van de Kempen, en mogelijk ook uit visvangst in de aanwezige waterlopen en vijvers. Gedurende eeuwen bleef het Engelhof in handen van kerkelijke instellingen en fungeerde het als een agrarisch steunpunt, waar landbouw en natuurbeheer hand in hand gingen.
Een belangrijke wending in de geschiedenis van het domein kwam er in 1850, toen het werd aangekocht door de familie Wittouck uit Sint-Pieters-Leeuw. Félix-Guillaume Wittouck, burgemeester van die gemeente, breidde het bezit aanzienlijk uit door bijkomende gronden aan te kopen. Onder zijn impuls groeide het domein uit tot maar liefst 549 hectare, waarmee het een van de grootste particuliere landgoederen in de regio werd. In deze periode werden een modern herenhuis en een nieuwe boerderij opgericht, die het middeleeuwse hoevecomplex vervingen en het domein een meer eigentijdse uitstraling gaven.
Het huidige Kasteel Engelhof werd gebouwd in 1903 door baron Fernand de Beeckman en zijn echtgenote Emilie Wittouck. Kort daarvoor waren de oudere gebouwen op het domein grotendeels verwoest door een brand rond 1900. Het nieuwe kasteel werd opgevat als een representatief buitenverblijf, passend bij de status en het maatschappelijke engagement van de familie. Het gebouw markeert het begin van de twintigste eeuwse fase van het domein, waarin comfort, prestige en landschappelijke beleving centraal stonden.
Na het overlijden van barones Emilie Wittouck in 1947 kwam een einde aan de langdurige familiale band met het Engelhof. In de daaropvolgende decennia wisselde het domein meerdere keren van eigenaar, wat leidde tot een geleidelijke heroriëntatie van zijn functie. In 1962 werd het aangekocht door de vzw Gezondheidszorg van de Christelijke Mutualiteit, die er vanaf 1964 een vakantiecentrum met verblijfsfaciliteiten en een attractiepark ontwikkelde. Daarmee kreeg het domein een uitgesproken sociale en recreatieve bestemming, gericht op ontspanning en welzijn.
In 2000 werd de Belgische staat eigenaar van het domein en kreeg het een tijdelijke functie als opvangcentrum voor asielzoekers, een nieuwe en maatschappelijk relevante invulling die inspeelde op de noden van dat moment. Enkele jaren later, in 2006, verwierf het bedrijf Holiday Suites een deel van het terrein. Op deze gronden werden vakantiewoningen, appartementen en een hotelcomplex gerealiseerd, waarmee het recreatieve karakter van het Engelhof verder werd versterkt.
Ook het kasteel zelf kreeg een hedendaagse herbestemming. Sinds 2019 is Kasteel Engelhof ingericht als vergader- en congrescentrum, beheerd door vzw Gezondheidszorg. Zo blijft het historische gebouw een actieve rol spelen binnen het domein, aangepast aan de behoeften van de eenentwintigste eeuw.
Vandaag weerspiegelt het Engelhof de opeenvolgende lagen van zijn verleden: van middeleeuws abdijdomein over adellijk landgoed tot een veelzijdige site voor zorg, recreatie en ontmoeting. Het vormt daarmee een treffend voorbeeld van hoe erfgoed zich doorheen de eeuwen kan aanpassen, zonder zijn historische identiteit te verliezen.