Op het hoogste punt van het dorp Esneux, met een weids uitzicht over de vallei van de Ourthe, liet Édouard van Parijs in de jaren 1904 en 1905 het kasteel van Fy bouwen. Van Parijs, schoonzoon van de industrieel Ernest Solvay, behoorde tot de economische en sociale elite van zijn tijd. Voor het ontwerp deed hij een beroep op architect Paul Saintenoy, een vooraanstaand vertegenwoordiger van de Belgische architectuur rond de eeuwwisseling, die bekendstond om zijn historiserende benadering en zijn zorg voor ambachtelijke detaillering.
Het kasteel van Fy is opgevat als een eclectisch geheel waarin verschillende architecturale stijlen bewust met elkaar worden gecombineerd. De voorgevel vertoont duidelijke invloeden van de renaissance, terwijl een massieve toren refereert aan de middeleeuwse kasteelarchitectuur. Het geheel wordt bekroond door een opmerkelijk gotisch geïnspireerd dak, bestaande uit maar liefst 343 afzonderlijke dakvlakken, doorsneden door elegante torentjes en dakkapellen. Deze complexe dakstructuur gaf het kasteel een uitgesproken silhouette en droeg in hoge mate bij aan zijn romantische uitstraling. Rond het gebouw werd een uitgestrekt park in Engelse landschapsstijl aangelegd, met slingerende paden en zorgvuldig gecomponeerde zichtlijnen die het panorama over de vallei benadrukken.
Tijdens de Eerste Wereldoorlog werd het kasteel door het Duitse leger bezet. Na het overlijden van Édouard van Parijs in 1915 ging het eigendom over in andere handen en werd het verworven door de Belgische consul in China. In de daaropvolgende decennia raakte het gebouw echter geleidelijk in verval. Al vóór het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog was het kasteel grotendeels onbewoonbaar geworden, mede door de hoge onderhoudskosten die het complexe dak en de omvangrijke structuur met zich meebrachten.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog kende het domein opnieuw een bewogen periode. Het werd achtereenvolgens bezet door Duitse troepen, vervolgens gebruikt door verzetsgroepen en later ingenomen door Amerikaanse eenheden bij de bevrijding. Na de oorlog kreeg het kasteel een uitgesproken sociale functie. Tussen 1951 en 1964 deed het dienst als opvangcentrum voor daklozen, onder de verantwoordelijkheid van pater Barras, pastoor van Esneux, die zich sterk engageerde voor sociale hulpverlening.
In 1982 verwierf de gemeente Esneux het kasteel en het omliggende domein. Er werden toen inspanningen geleverd om het gebouw te beveiligen, waaronder de restauratie van het dak. Deze hoopvolle heropleving werd echter abrupt onderbroken in 1985, toen een zware brand de toren en het volledige dak met zijn 343 vlakken verwoestte. Het kasteel bleef daarna jarenlang als ruïne achter, een indrukwekkende maar kwetsbare getuige van zijn vroegere grandeur.
Een beslissende wending kwam er in 2003, toen de Nederlandse projectontwikkelaar Arthur Paes het domein van de gemeente Esneux aankocht. Daarmee begon een grootschalige en technisch complexe restauratiecampagne, gericht op het herstel van het kasteel in zijn oorspronkelijke vorm en uitstraling. Met respect voor de historische plannen en materialen werd het dak volledig gereconstrueerd en kreeg het gebouw zijn karakteristieke silhouette terug. Ook het park werd opnieuw in ere hersteld.
Na deze geslaagde restauratie heeft het kasteel van Fy zijn oude glorie grotendeels herwonnen. Zowel het kasteel als het park zijn vandaag geklasseerd als monument, wat hun uitzonderlijke architecturale en historische waarde onderstreept. Zo blijft het kasteel van Fy een markant herkenningspunt in het landschap van de Ourthevallei en een levendige getuige van de rijke, maar vaak woelige geschiedenis van het domein.