Het Château Poswick kent een bijzonder lange en gelaagde geschiedenis die terugreikt tot de vroege middeleeuwen. Reeds in de 10de eeuw bevond zich op deze strategische locatie een eerste versterkte toren, die diende als uitkijk- en verdedigingspost. In 1135 wordt de site vermeld als een bolwerk van de prins-bisschoppen van Luik, wat het belang van de plaats binnen het machtsgebied van het prinsbisdom onderstreept. In de daaropvolgende eeuwen groeide deze oorspronkelijke versterking geleidelijk uit tot een volwaardig kasteel, aangepast aan de militaire en residentiële noden van zijn opeenvolgende eigenaars.
In 1550 kwam er abrupt een einde aan deze eerste bloeiperiode, toen het kasteel werd verwoest, vermoedelijk in het kader van de gewelddadige conflicten die de regio in de 16de eeuw teisterden. Gedurende ongeveer vijfentwintig jaar bleef het domein in vervallen staat achter. Pas in 1576 werd op dezelfde site een nieuw kasteel opgericht, dat de basis zou vormen van het huidige gebouw. Dit nieuwe kasteel weerspiegelde de overgang van een strikt defensieve burcht naar een meer comfortabele adellijke residentie, zonder volledig afstand te doen van zijn versterkte karakter.
In de loop van de 18de eeuw wisselde het kasteel meermaals van eigenaar, een periode waarin het onderhoud en de bewoning niet altijd verzekerd waren. Tegen het einde van de 19de eeuw verkeerde het gebouw dan ook in een zorgwekkende staat. In 1879 werd het domein aangekocht door Prosper Poswick, die een beslissende rol zou spelen in de herwaardering van het kasteel. Hij liet het grondig restaureren in Maaslandse stijl, met respect voor de historische structuur en materialen, waardoor het kasteel opnieuw zijn statige uitstraling kreeg. Deze restauratie paste in de bredere 19de-eeuwse belangstelling voor middeleeuws en regionaal erfgoed.
Het park rond het kasteel draagt eveneens bij tot de historische waarde van het domein. Reeds in 1874 werd het aangelegd in Engelse landschapsstijl door de parkarchitect Fontaine. Met zijn slingerende paden, open graspartijen en zorgvuldig geplaatste boomgroepen vormt het park een harmonieus decor dat het kasteel op natuurlijke wijze in het landschap integreert.
Het Château Poswick bleef tot 2003 eigendom van de familie Poswick. De steeds stijgende kosten voor onderhoud en restauratie maakten het echter moeilijk om het domein op lange termijn te behouden. Na de verkoop nam Laurent Gaspar het kasteel over en ondernam hij nieuwe restauratiewerken, waarbij hij zich vooral richtte op het herstel en de valorisatie van de oudste bouwdelen uit de 16de en 17de eeuw. Zijn ingrepen gaven het kasteel opnieuw een coherente en verzorgde uitstraling.
Omdat het Château Poswick nooit officieel werd erkend of geklasseerd als beschermd historisch erfgoed, kwamen de eigenaars niet in aanmerking voor structurele subsidies. Hierdoor bleven de onderhouds- en renovatiekosten bijzonder zwaar doorwegen, wat er uiteindelijk toe leidde dat ook Laurent Gaspar het domein van de hand moest doen.
Vandaag bevindt het Château Poswick zich in handen van Russische eigenaars. Ondanks de wisselende eigendomsstructuren en de uitdagingen van het behoud blijft het kasteel een indrukwekkende getuige van meer dan duizend jaar geschiedenis, waarin middeleeuwse macht, adellijke wooncultuur en moderne restauratie elkaar hebben opgevolgd.