Te midden van een weelderig park verheft zich het château à l'Horloge, een elegant landhuis dat zijn naam ontleent aan de opvallende klok die zowel het balkon als de toegangspoort siert. Dit markante element verleent het kasteel niet alleen zijn identiteit, maar benadrukt ook het statige karakter van het gebouw. Het werd in de 18de eeuw opgetrokken in rode baksteen door Guillaume Joseph Fréron, procureur van het Prinsdom Luik, en vormt een fraai voorbeeld van de klassieke burgerlijke architectuur uit die periode.
In 1852 vestigde zich er de Britse ingenieur Young, die een belangrijke rol had gespeeld bij de aanleg van de eerste spoorlijn tussen Luik en Namen. Zijn aanwezigheid illustreert de verbinding tussen het kasteel en de industriële en technologische ontwikkelingen van de 19de eeuw. In de daaropvolgende decennia wisselde het domein meermaals van eigenaar. Families als Dewar, Lahaut, Quecq van Henripret en Mesre lieten elk hun sporen na en droegen bij aan de verdere evolutie van het gebouw.
Tijdens de 19de eeuw onderging het kasteel een ingrijpende uitbreiding met de toevoeging van een achthoekige toren van drie verdiepingen. Deze toren gaf het geheel een uitgesprokener silhouet en versterkte het monumentale karakter van de residentie, zonder afbreuk te doen aan haar harmonieuze verhoudingen.
In 1955 werd het château à l’Horloge aangekocht door de gemeente Bas-Oha. Tot aan de gemeentefusie van 1977 fungeerde het als administratief centrum. Nadien bleef het enige tijd ongebruikt, tot het in 1988, met steun van het Waalse Gewest en SA Electrabel, een nieuwe bestemming kreeg als cultureel centrum.
Vandaag huisvest het kasteel een gemeenschappelijke bibliotheek en mediatheek. De grote zaal wordt gebruikt voor vergaderingen van Electrabel en voor huwelijksplechtigheden van de fusiegemeente Wanze. Zo weet het château à l’Horloge zijn rijke historische erfgoed te verbinden met een actieve maatschappelijke rol en blijft het een levendig herkenningspunt voor de gemeenschap.