Gelegen op een rotsachtig voorgebergte dat uitkijkt over de Ourthe-vallei en omgeven door een uitgestrekt natuurreservaat van ongeveer vijftig hectare, vormt het Château de Colonster al meer dan een millennium een markant herkenningspunt in het landschap. De strategische ligging, met natuurlijke steile hellingen en een wijds uitzicht over de vallei, maakte de site al vroeg aantrekkelijk voor bewoning en defensieve doeleinden.
De oorsprong van het domein gaat terug tot de 9de eeuw, toen het toebehoorde aan de invloedrijke familie des Prez. In deze vroege middeleeuwse periode bevond zich hier vermoedelijk een versterkte residentie, die zowel een militaire als administratieve functie vervulde binnen het toenmalige machtsgebied rond Luik. Doorheen de daaropvolgende eeuwen ontwikkelde de site zich verder, parallel aan de groeiende politieke en economische betekenis van de regio.
In de 15de eeuw werd het kasteel bewoond door Eustache de Chabot, burgemeester van Luik, wat wijst op het aanzien en de bestuurlijke rol die het domein inmiddels had verworven. Zijn aanwezigheid onderstreept de nauwe band tussen het kasteel en het stedelijke bestuur van Luik in een periode waarin de stad een belangrijk machtscentrum was binnen het prinsbisdom.
Een beslissend moment in de geschiedenis van Colonster volgde in 1524, toen de heerlijkheid bij testament werd nagelaten aan Messire Erard de La Marck. Deze telg uit een van de machtigste adellijke families van het prinsbisdom zou later door koning Lodewijk XII worden benoemd tot bisschop van Chartres en vervolgens tot kardinaal. Na hem kwam het domein in handen van gravin Madeleine de La Marck, gehuwd met Conrad Horion. Met deze overgang begon een lange periode waarin de familie Horion het kasteel in bezit hield, namelijk tot 1787.
Gedurende bijna tweeënhalve eeuw drukten de Horions een blijvende stempel op Colonster. Het kasteel werd herhaaldelijk aangepast, uitgebreid en verfraaid, waarbij oudere structuren werden geïntegreerd in nieuwe bouwfasen. Zo evolueerde het complex van een eerder defensieve residentie naar een comfortabele adellijke woning, aangepast aan de wooncultuur en representatieve noden van de vroegmoderne tijd.
Na het vertrek van de familie Horion kwam het kasteel in 1788 in handen van baron Hasselbrouck. In de daaropvolgende decennia wisselde het domein meerdere malen van eigenaar en behoorde het achtereenvolgens toe aan enkele vooraanstaande Luikse families, waaronder de Sélys-Longchamps, de baronnen de Chestret, barones de Waha en baron Allard. Deze opeenvolging weerspiegelt de sociale en politieke omwentelingen van het einde van het ancien régime en de daaropvolgende 19de eeuw.
In 1920 werd het Château de Colonster aangekocht door de baronnen van Zuylen, die het kasteel tot 1963 in bezit hielden. Hun eigendom markeerde de laatste fase waarin het domein als private residentie werd gebruikt. Kort daarna volgde een nieuwe bestemming, toen het kasteel werd overgedragen aan de Universiteit van Luik, waarmee Colonster een academische en culturele rol kreeg.
Een dramatisch keerpunt volgde in 1966, toen een verwoestende brand grote delen van het eeuwenoude gebouw in de as legde. Lange tijd leek het voortbestaan van het kasteel onzeker. Dankzij de vastberaden inzet van de architecten Henri Lacoste en Jean Opdenberg werd echter een grootschalige heropbouw gerealiseerd, waarbij historische vormen en materialen zorgvuldig werden gerespecteerd, terwijl het gebouw werd aangepast aan hedendaagse noden.
Vandaag fungeert het Château de Colonster als prestigieuze ontvangstruimte van de Universiteit van Luik. Het vormt het decor voor academische plechtigheden, prestigieuze recepties en seminaries. Zo blijft het kasteel een levende plek, waar meer dan duizend jaar geschiedenis en moderne intellectuele bedrijvigheid elkaar op een harmonieuze manier ontmoeten.