Midden in de uitgestrekte en beboste heuvels van de Ardennen liet Georges Neyt tussen 1905 en 1910 het landhuis bouwen dat bekend zou worden als Le Manoir de Lébioles. Neyt was een invloedrijk diplomaat, die fungeerde als gezant en gevolmachtigd minister, en volgens hardnekkige overlevering een natuurlijke zoon was van koning Leopold I. Het manoir werd ontworpen als een luxueuze residentie, passend bij zijn statuur en bij de toenmalige aristocratische traditie om zich terug te trekken in een verfijnd buitenverblijf, ver weg van de stedelijke drukte. Het gebouw combineerde comfort en representatie met een schilderachtige inplanting in het Ardeense landschap.
Georges Neyt overleed in 1910, kort na de voltooiing van het landhuis. Twee jaar later, in 1912, werd het domein overgedragen aan Edmond Dresse, een vooraanstaand zakenman uit Luik. Deze overdracht gebeurde via prinses Clémentine, de jongste dochter van Leopold II en erfgename van Neyt. Met deze overgang begon een lange periode waarin het manoir nauw verbonden zou blijven met de familie Dresse.
De familie Dresse de Lébioles bewoonde het landhuis gedurende bijna zeven decennia. In die tijd bleef het manoir in essentie een privéresidentie, waarbij het karakter van een aristocratisch buitenverblijf zorgvuldig werd behouden. Het domein groeide uit tot een herkenbaar onderdeel van het lokale erfgoed, zowel door zijn architectuur als door zijn langdurige familiale bewoning.
In 1980 kwam een einde aan deze periode toen Liliane Dresse de Lébioles het gebouw verkocht aan de Société Immobilière de Belgique. Deze maatschappij verkocht het landgoed kort daarna door aan een familie van hotelhouders, die het potentieel van de locatie en het gebouw ten volle benutten. Le Manoir de Lébioles werd omgevormd tot een luxehotel en kende gedurende bijna twintig jaar, tot 1999, een grote reputatie als eersteklas etablissement. Het trok een internationaal publiek aan dat op zoek was naar rust, gastronomie en verfijning in een uitzonderlijke natuurlijke omgeving.
Na de sluiting in 1999 bleef het manoir enkele jaren leegstaan. In deze periode raakte het gebouw in verval en werd het herhaaldelijk getroffen door vandalisme, wat de toekomst van het domein onzeker maakte. Pas in 2005 kwam er een keerpunt, toen Duitse investeerders het eigendom verwierven. Zij zetten een grootschalige en zorgvuldige renovatie in gang, met als doel het manoir terug te brengen naar zijn oorspronkelijke grandeur, met respect voor zowel de architectuur als de historische sfeer.
Sinds 2006 heeft Le Manoir de Lébioles opnieuw een prestigieuze bestemming gekregen als internationaal gerenommeerd hotel-restaurant. Het landhuis combineert vandaag historische elegantie met hedendaags comfort en gastronomische verfijning. Daarmee begon een nieuw hoofdstuk in de geschiedenis van dit bijzondere domein, dat zich opnieuw heeft gevestigd als een van de meest vooraanstaande erfgoedlocaties en luxehotels in de Ardennen.