Het kasteel Vieux Fourneau vormt een opmerkelijke en stille getuige van eeuwenlange industriële bedrijvigheid in de vallei van de Ourthe. In Hamoir bevond zich één van de oudste watergebonden metallurgische sites van het land. Reeds in 1425 wordt in de archieven melding gemaakt van een waterfabriek onder leiding van Jean Antinvoye. De locatie was uitzonderlijk gunstig: het complex lag oorspronkelijk tussen verschillende waterlopen, wat het bijzonder geschikt maakte voor ijzerbewerking en andere metallurgische activiteiten.
De nabijheid van de Ourthe speelde een cruciale rol in de economische ontwikkeling van de site. Via deze rivier werden grondstoffen aangevoerd en afgewerkte producten naar Luik vervoerd, dat in de late middeleeuwen en de vroegmoderne tijd een belangrijk industrieel en commercieel centrum was. De kleinere rivier de Néblon leverde op haar beurt de noodzakelijke energie voor het aandrijven van waterraderen, die onmisbaar waren voor het functioneren van de hoogovens en de ijzersmederijen. De combinatie van waterkracht, transportmogelijkheden en natuurlijke hulpbronnen maakte van Hamoir een strategische plek voor de vroege metallurgie.
De industriële activiteit bleef er opmerkelijk lang bestaan. De waterfabriek bleef in werking tot 1805, terwijl de ijzersmederij haar activiteiten pas in 1820 definitief stopzette. Na het verdwijnen van de industriële functies begon een nieuwe fase in de geschiedenis van de site. De voormalige fabrieksgebouwen werden geleidelijk omgevormd tot een residentieel geheel. Door opeenvolgende verbouwingen en uitbreidingen ontstond het huidige landhuis, dat de naam Kasteel Vieux Fourneau kreeg, een duidelijke verwijzing naar zijn industriële oorsprong.
Tijdens de 18de en vooral de 19de eeuw onderging het gebouw meerdere aanpassingen, waarbij comfort en esthetiek steeds belangrijker werden. Een bijzonder interessante episode uit deze periode is verbonden met de laatste particuliere eigenaar, monsieur de Rycker, ingenieur in de elektrotechniek. Hij installeerde een eigen elektriciteitsvoorziening voor het kasteel, een opmerkelijke technische prestatie voor zijn tijd. Een turbine, aangedreven door een waterval, leverde energie aan een honderdtal accu’s, waarmee het gebouw volledig autonoom van elektriciteit werd voorzien.
Sinds 1951 vervult het kasteel een publieke functie. Met zijn karakteristieke torens in zand- en kalksteen herbergt het sindsdien het gemeentehuis en de brandweerkazerne van Hamoir. Zo bleef het Vieux Fourneau, ondanks de radicale veranderingen in functie, een centraal en levend onderdeel van de lokale gemeenschap. Het kasteel belichaamt daarmee op unieke wijze de overgang van middeleeuwse industrie naar moderne openbare dienstverlening, en vormt een tastbaar monument van het industriële verleden van de Ourthevallei.