In het hart van het gehucht Himbe, verscholen in een groen en licht golvend landschap, verheft zich een kasteel dat op indrukwekkende wijze de eeuwen heeft doorstaan. Op korte afstand staat een oudere, middeleeuwse woontoren uit de 16de eeuw, die ooit dienstdeed als residentie van de lokale heren. Met de bouw van het kasteel in de 17de eeuw verloor deze toren echter zijn woonfunctie: de nieuwe residentie bood aanzienlijk meer comfort, ruimte en representatieve allure.
Het kasteel van Himbe werd opgevat als een elegant plezierverblijf, ingebed in een weelderig park. De sobere maar harmonieuze voorgevel telt zeven traveeën en twee bouwlagen. Aan het einde van de 18de en het begin van de 19de eeuw werden de vensters aangepast aan de smaak van de tijd, wat het gebouw een verfijnde neoklassieke uitstraling verleende zonder afbreuk te doen aan zijn oorspronkelijke karakter.
Op 30 september 1876 vestigde de familie Armit-Yeldham zich definitief in het kasteel, na hun aankomst uit Luik. Later werd het domein bewoond door Pierre Louis Pol de Ville de Goyet en zijn echtgenote Marie-Antoinette de Sauvage Vercour, die het landgoed verder in stand hielden. In 1956 kwam het kasteel in handen van de industrieel Louis Petyt. Wat aanvankelijk bedoeld was als een tweede verblijf, groeide uit tot zijn vaste woonplaats, waarmee het domein opnieuw een uitgesproken residentiële functie kreeg.
Het erfgoed van Himbe beperkt zich echter niet tot het kasteel alleen. Op het domein bevinden zich ook een charmante kapel, een voormalige ijzersmederij en een imposante vierkantshoeve, volledig opgetrokken in massieve kalksteen. Samen vormen deze gebouwen een uitzonderlijk en beschermd erfgoedensemble, waarin adellijke wooncultuur, landbouwgeschiedenis en ambachtelijke activiteit elkaar ontmoeten. Het geheel vertelt het verhaal van een site die zich doorheen de eeuwen wist aan te passen, zonder haar identiteit te verliezen.