Het Château de Lamalle ligt discreet ingebed in een park van meer dan drie hectare en vormt een treffend voorbeeld van een 19de-eeuws landgoed waarin geschiedenis, architectuur en landschap samenkomen. Het huidige kasteel werd opgetrokken in bak- en kalksteen op de fundamenten van een ouder bouwwerk, wat wijst op een langere bewoningsgeschiedenis van de site. De architectuur weerspiegelt de smaak en ambities van de 19de eeuw, maar draagt tegelijk sporen van vroegere bouwfasen die het geheel historische diepgang verlenen.
Lamalle verwierf een bijzondere plaats in de Europese geschiedenis tijdens de napoleontische oorlogen. In de laatste fase van deze conflicten vestigde de Franse maarschalk Jean-Baptiste Bernadotte, die later als Karel XIV Johan koning van Zweden zou worden, zijn hoofdkwartier in het kasteel. Het was hier dat hij het nieuws vernam van Napoleons definitieve nederlaag bij Waterloo in juni 1815. In de onmiddellijke nasleep van de veldslag sloegen officieren van het Zweedse korps, dat aan de zijde van de Pruisische veldmaarschalk Gebhard Leberecht von Blücher opereerde, hun kamp op in de tuinen van het domein. Hierdoor werd Lamalle tijdelijk een schakel in het complexe netwerk van geallieerde legers dat het politieke landschap van Europa ingrijpend zou hertekenen.
Na deze woelige episode keerde de rust terug op het landgoed. In 1821 werd het Château de Lamalle aangekocht door de familie Mélotte, die het domein gedurende meerdere jaren beheerde. Later ging het eigendom over naar de familie Lamine de Bex, waarna het uiteindelijk in handen kwam van de familie van de internationaal gerenommeerde schilder Paul Delvaux. Deze laatste eigendomsfase verleende het kasteel ook een culturele betekenis, doordat het verbonden raakte met een van de belangrijkste Belgische kunstenaars van de 20ste eeuw.
Tot het domein behoort eveneens een indrukwekkende kasteelhoeve, waarvan de bouw zich uitstrekte over de 18de en 19de eeuw. Deze hoeve werd rond een ruime binnenplaats georganiseerd en groeide uit tot een harmonieus en functioneel geheel, typerend voor de agrarische architectuur van die periode. Vandaag heeft dit bijgebouw een nieuwe rol gekregen als verkooppunt van lokale producten, waardoor het agrarische verleden van het domein op eigentijdse wijze wordt voortgezet.
In de 20ste eeuw onderging het Château de Lamalle opnieuw een belangrijke herbestemming. Onder impuls van Alfred Petitjean werd het kasteel ingericht als een luxueuze locatie voor recepties, seminaries en banketten. Gedurende een aantal jaren kende het domein in die hoedanigheid een nieuwe bloeiperiode, waarbij het statige decor en het park een prestigieuze achtergrond vormden voor sociale en professionele bijeenkomsten. Deze fase kwam echter abrupt tot een einde na een faillissement, wat opnieuw een breukmoment betekende in de lange en veelzijdige geschiedenis van het Château de Lamalle.