Sinds 1960 fungeert het château Mottin als zetel van de gemeentelijke administratie van Hannut. Het huidige gebouw staat op de plaats van een voormalige kasteelhoeve waarvan de oorsprong teruggaat tot de veertiende eeuw. Deze hoeve werd onder meer bewoond door Jeanne de Hannut, dochter van burggraaf Godefroid de Hannut en echtgenote van Arnold VI de Corswarem, wat wijst op de vroege adellijke betekenis van de site binnen het lokale feodale netwerk.
In de zestiende eeuw verschijnt het domein in de archiefbronnen onder de benaming Maison de Mombeck, een naam die vermoedelijk verband houdt met een verandering in eigendom of met een gewijzigde functie van het goed. Tegen de achttiende eeuw was de kasteelhoeve in handen van de familie de Donceel, een adellijke familie die diep geworteld was in de regio van Hannut. Een van haar bekendste vertegenwoordigers, Louis de Donceel, speelde een belangrijke rol in het lokale bestuur. Tijdens het Franse regime werd hij benoemd tot burgemeester van Hannut en na de Belgische onafhankelijkheid in 1830 werd hij in 1831 verkozen tot eerste burgemeester van de stad binnen het nieuwe constitutionele bestel.
In de loop van de negentiende eeuw kende het domein een reeks eigendomsoverdrachten. Achtereenvolgens behoorde het toe aan de families Degeneffe, Snyers en Joachim, wat de dynamiek van het lokale grondbezit in deze periode weerspiegelt. Een beslissend moment in de geschiedenis van het gebouw volgde op 27 februari 1905, toen Jean Mottin, zelf burgemeester van Hannut, de voormalige hoeve aankocht. Hij liet het geheel grondig verbouwen en uitbreiden, waardoor het zijn huidige kasteelachtige uitstraling kreeg. Deze ingrepen markeerden de overgang van een agrarisch geïnspireerd complex naar een representatieve residentie.
Met de eerste gemeentefusie, die op 1 januari 1971 van kracht werd, kreeg het château Mottin zijn definitieve publieke functie. Het werd officieel ingericht als stadhuis en administratief centrum van de stad Hannut. Sindsdien vormt het gebouw niet alleen het bestuurlijke hart van de gemeente, maar ook een tastbare schakel tussen het middeleeuwse verleden van de site en haar hedendaagse rol in het lokale openbare leven.