| |
|
|
|
| Château Nihoul |
 |
|
| |
Aan de Waalse zijde van de taalgrens, in de provincie Luik, ligt het château Nihoul verscholen tussen het groen. Dit opmerkelijke neogotische kasteel werd in 1882 opgetrokken in opdracht van mevrouw Arsène Wauthier, die hiermee een residentie liet bouwen die aansloot bij de romantische architectuurstromingen van het einde van de 19de eeuw. Voor het ontwerp deed zij een beroep op Joris Helleputte (1852–1925), een vooraanstaand architect, hoogleraar en later minister, die vooral bekendstond om zijn Vlaams geïnspireerde neogotiek en zijn aandacht voor ambachtelijke details.
Het kasteel wordt gekenmerkt door een hoge, slanke bakstenen toren, verrijkt met zorgvuldig aangebrachte accenten in blauwe hardsteen die het verticale volume visueel structureren. Deze materiaalcombinatie, samen met de verticale lijnen en gotische vormen, verleent het gebouw een uitgesproken karakter en een zekere monumentaliteit, zonder daarbij zijn harmonieuze inbedding in het landschap te verliezen.
Na het overlijden van mevrouw Wauthier in 1901 ging het eigendom over op haar neef Joseph Nihoul, aan wie het kasteel zijn huidige naam ontleent. In de daaropvolgende jaren kreeg het domein een wisselende invulling. Tussen 1903 en 1922 fungeerde het château als verblijfplaats voor religieuze gemeenschappen. Eerst vestigden zich er de Zusters van de Goddelijke Voorzienigheid, gevolgd door de Canonessen van Sint-Augustinus uit Reims. In deze periode kreeg het gebouw een meer contemplatieve en gemeenschapsgerichte functie, aangepast aan het religieuze leven van zijn bewoners.
Na deze episode keerde het kasteel terug naar de familie Nihoul en werd het opnieuw een privéwoning. Het bleef generaties lang in familiebezit: eerst werd het bewoond door José Nihoul, zoon van Joseph, en later door diens dochter Daisy, die het familiale karakter van het domein voortzette.
Vandaag is het château Nihoul nog steeds een discreet aanwezige parel in het landschap. Hoewel het niet toegankelijk is voor het publiek en zijn privékarakter heeft behouden, blijft het een markant architecturaal monument. Het kasteel vormt een tastbare herinnering aan de neogotische visie van Joris Helleputte en aan de geschiedenis van de familie Nihoul, die gedurende meer dan een eeuw nauw met dit bijzondere domein verbonden bleef. |
| |
Gemeente Cras-Avernas
(Deelgemeente van Hannut)
Kasteel niet toegankelijk |
| |
|
|
|
|