Het château de Ruyff wordt voor het eerst vermeld in een oorkonde uit 1172, waarin ridder Arnold de Rueve als beheerder van het domein wordt genoemd. Daarmee behoort Ruyff tot de oudste gekende kasteelsites van de streek. Het gaat om een aan drie zijden omgracht kasteel, waarvan de zuidelijke zijde wordt gemarkeerd door een grote vijver die zowel een verdedigende als landschappelijke functie vervulde.
Het huidige complex bestaat uit een ingangsgebouw met twee vleugels. Het ingangsgebouw en de westelijke vleugel dateren uit het begin van de 19de eeuw en weerspiegelen een meer residentiële en ordelijke opvatting van het kasteelleven. Deze latere toevoegingen sluiten aan bij de toenmalige behoefte aan comfort en representativiteit, zonder het historische karakter van het geheel volledig te verloochenen.
Het meest karakteristieke en oudste deel van het château bevindt zich echter in de oostvleugel. Deze wordt gedomineerd door een robuuste vierkante toren van één verdieping, die duidelijk ouder is dan de overige gebouwen. In het noordoosten wordt deze toren geflankeerd door een sterk uitspringende vierkante toren, opvallend bekroond met een vierzijdige spits waarin geen windvaan, maar een schoorsteen is aangebracht — een zeldzaam en markant detail. De dakstructuren bestaan uit enkelvoudige zadeldaken en schilddaken, wat bijdraagt aan het sobere en defensieve karakter van het oudste bouwdeel. Sommige bouwkundige elementen zouden zelfs nog teruggaan tot de 14de eeuw, wat de lange bouwgeschiedenis van het kasteel onderstreept.
Doorheen de eeuwen wisselde het domein verschillende malen van eigenaar. In 1788 werd baron Mathieu de Fromenteau de Ruyff de laatste heer van Ruyff in feodale zin. Aan het einde van de 19de eeuw kreeg het kasteel een geheel nieuwe bestemming: in 1898 pachtten de paters Lazaristen uit Theux het domein voor een periode van negen jaar. In 1907 werd het kasteel definitief aan hen verkocht, waarna het lange tijd een religieuze functie vervulde.
Sinds 1999 behoort het château de Ruyff tot de familie Wiertz. Onder hun impuls werd het kasteel met grote zorg en respect voor het historische patrimonium gerestaureerd. Vandaag vormt Ruyff een harmonieuze synthese van middeleeuwse kern, 19de-eeuwse uitbreidingen en hedendaags erfgoedbeheer — een discreet maar bijzonder waardevol getuigenis van bijna negen eeuwen geschiedenis.