Gelegen op een strategische uitloper met een wijds uitzicht over de vallei van de Méhaigne ontwikkelde het kasteel van Famelette zich rond een indrukwekkende vierkante donjon uit de 14de eeuw. Deze donjon vormde de oorspronkelijke kern van het domein en vervulde een uitgesproken defensieve functie in een periode waarin de streek regelmatig werd geteisterd door feodale conflicten. De keuze voor deze verheven ligging was geen toeval: zij bood zowel visuele controle over het omliggende landschap als natuurlijke bescherming.
Het huidige kasteelensemble is grotendeels het resultaat van bouwcampagnes uit de 16de eeuw. Tijdens deze periode werd de middeleeuwse donjon niet afgebroken, maar zorgvuldig geïntegreerd in een ruimer en meer residentieel geheel dat aansloot bij de esthetische en functionele opvattingen van de renaissance. De militaire architectuur maakte plaats voor een evenwichtige combinatie van verdediging en wooncomfort. Het domein omvat naast het hoofdgebouw ook een boerderij, een schuur en verschillende bijgebouwen, die samen een coherent geheel vormen. Al deze constructies zijn opgetrokken uit lokaal gewonnen kalksteenpuin, terwijl voor lateien, dorpels, deuromlijstingen en vensterkozijnen zorgvuldig geslepen kalksteen werd gebruikt. Deze materiaalkeuze getuigt van vakmanschap en van de welstand van de eigenaars in die periode.
De oudst bekende heer die met Famelette in verband wordt gebracht, is Thiry Lardinois de Famelette, heer van Moha, wat wijst op de nauwe banden tussen het domein en de lokale feodale machtsstructuren. In 1441 ging het kasteel over in handen van Collar de Hosden, die het ambt van baljuw van Moha bekleedde. Zijn functie als vertegenwoordiger van het landsheerlijk gezag onderstreept het bestuurlijke belang van Famelette binnen de regio.
Een beslissende fase in de geschiedenis van het kasteel begon in 1558, toen het eigendom werd verworven door de familie Berlaymont de Floyon, een invloedrijke adellijke dynastie in de Zuidelijke Nederlanden. Onder hun bewind onderging het domein twee grondige renovaties, waarbij de bestaande middeleeuwse structuren werden uitgebreid en verfraaid. In deze periode kreeg het kasteel zijn huidige aanblik, waarin de sobere kracht van de donjon harmonieus samengaat met de meer elegante vormen van de renaissance-architectuur. Deze verbouwingen weerspiegelen niet alleen veranderende bouwstijlen, maar ook de wens van de adel om hun residenties te laten fungeren als statussymbolen.
De familie Berlaymont de Floyon bleef eigenaar van het kasteel tot het begin van de 19de eeuw, een tijdperk dat werd gekenmerkt door ingrijpende politieke en maatschappelijke veranderingen, waaronder de gevolgen van de Franse Revolutie. Nadien kwam Famelette in handen van de adellijke familie Aspremont Lynden, die het domein in 1878 verkocht aan de familie Collinet. Met deze overdracht verloor het kasteel zijn functie als adellijke residentie, maar het bleef behouden als historisch ensemble.
Sindsdien is het kasteel van Famelette een stille, maar betekenisvolle getuige van de opeenvolgende generaties die er hun stempel op drukten. Diep verankerd in het landschap en de geschiedenis van de streek belichaamt het domein de overgang van middeleeuwse vesting naar renaissanceverblijf, en vormt het een waardevol voorbeeld van de architecturale en feodale ontwikkeling van de regio.