In 1314 wordt het château de la Chapelle vermeld als een leengoed binnen het hertogdom Limburg. Sinds de Slag bij Woeringen in 1288 stond dit hertogdom onder het gezag van Johannes I, hertog van Brabant, wat de politieke context bepaalt waarin het domein functioneerde. Het kasteel dankt zijn naam aan de kapel die zich binnen de omheining bevond, een element dat zowel religieuze als symbolische betekenis had en dat typisch was voor adellijke residenties uit deze periode.
Van de 14de tot de 16de eeuw was het uitgestrekte domein eigendom van de familie de Hosden, een lokaal verankerd adellijk geslacht dat zijn macht ontleende aan zowel feodale rechten als strategische allianties. In 1557 kwam het kasteel via een huwelijk in handen van Hendrik van Berlaymont, een invloedrijk figuur die later zou worden benoemd tot grootburgemeester van Luik. Met deze overdracht werd het château de la Chapelle opgenomen in het netwerk van een van de belangrijkste adellijke families van de Zuidelijke Nederlanden. De Berlaymonts behielden de heerlijkheid gedurende meerdere generaties, tot aan de omwentelingen van de Franse Revolutie, die een einde maakten aan het feodale systeem en het traditionele adellijke grondbezit.
Na deze periode van politieke en sociale omwenteling ging het domein over in handen van de familie Donnéa. Hun bezit liet blijvende sporen na: de naam Donnéa is nog steeds te lezen in een epigrafische inscriptie op het fronton van het kasteel, wat getuigt van hun rol in de geschiedenis van het gebouw en van de herinrichting die in hun tijd plaatsvond.
In de twintigste eeuw kende het château opnieuw verschillende eigendomsoverdrachten. Na de Tweede Wereldoorlog werd het domein in 1946 aangekocht door de industrieel M. Moës. Nadien kwam het in handen van Jacques Cession, die het later verkocht aan Yvo Alen. Elk van deze eigenaars droeg op zijn manier bij aan het behoud en het gebruik van het kasteel, zij het in een context waarin historische residenties steeds vaker een nieuwe functie moesten krijgen om te kunnen voortbestaan. In 2021, na een grondige restauratie van zowel het hoofdgebouw als het omliggende domein, werd het beheer toevertrouwd aan Grand Foulard, dat het kasteel een hedendaagse bestemming gaf.
Het huidige château de la Chapelle is volledig opgetrokken uit natuursteen en verving een oudere, versterkte vesting die oorspronkelijk hoog boven de vallei uittorende. Die vroegere burcht had een uitgesproken defensief karakter, maar maakte in de loop der tijd plaats voor een residentieel geheel dat beter aansloot bij de wooncomforteisen van de nieuwe tijd. Het hoofdgebouw, uitgevoerd in een sobere maar statige neoklassieke stijl, dateert uit 1808. Dit bouwjaar staat duidelijk vermeld op het driehoekige fronton dat het mansardedak bekroont en vormt een belangrijk referentiepunt in de architecturale geschiedenis van het complex.
Rond de ruime binnenplaats bevinden zich diverse bijgebouwen, waarvan sommige teruggaan tot de 14de en 15de eeuw. Deze oudere structuren herinneren aan de middeleeuwse oorsprong van het domein en tonen hoe het kasteel zich doorheen de eeuwen organisch heeft ontwikkeld, met een opeenstapeling van functies en bouwfasen.
Vandaag heeft het château de la Chapelle een nieuwe rol gekregen. Het combineert zijn historische en architecturale erfgoed met hedendaags gebruik en verwelkomt gasten voor verblijf, ontvangsten en uiteenlopende evenementen. Daarmee blijft het kasteel een levendige plek, waar eeuwen geschiedenis nog steeds tastbaar aanwezig zijn.