Hoewel de precieze oorsprong van Hody grotendeels in nevelen gehuld blijft, wijzen archeologische vondsten op een zeer vroege bewoning van het gebied. De resten van een Gallo-Romeinse villa, aangetroffen in de omgeving, getuigen van een georganiseerde aanwezigheid in de Romeinse tijd en bevestigen het strategische en agrarische belang van deze plek lang vóór de middeleeuwen. Na het verdwijnen van de Romeinse structuren bleef het gebied bewoond, al ontbreken voor de vroege middeleeuwen duidelijke schriftelijke bronnen.
Vanaf de elfde eeuw treedt Hody duidelijker naar voren in de historische documenten. Het dorp maakte toen deel uit van het Prinsdom Stavelot, een machtig abdijvorstendom dat zowel geestelijke als wereldlijke macht uitoefende. Tegelijkertijd ressorteerde Hody onder het Graafschap Logne en viel het administratief binnen het arrondissement Ocquier. Deze complexe bestuurlijke inbedding weerspiegelt de versnipperde feodale structuren die kenmerkend waren voor deze regio in de hoge middeleeuwen.
In het centrum van het dorp staat het kasteel van Hody, een gebouw dat zijn huidige vorm grotendeels ontleent aan de zeventiende eeuw. Het werd opgetrokken in licht zandsteenpuin, een lokaal gewonnen materiaal dat niet alleen duurzaam was, maar het gebouw ook een zachte, bleke tint gaf. Deze steensoort draagt bij aan de harmonieuze integratie van het kasteel in het landschap van de Condroz, waar architectuur en natuur traditioneel nauw met elkaar verweven zijn.
Oorspronkelijk vervulde het gebouw een religieuze functie. Het diende als priorij van de orde van de Guillemins, een contemplatieve kloosterorde, en stond onder het gezag van het abdijvorstendom Stavelot-Malmedy. In die hoedanigheid was het kasteel niet alleen een spiritueel centrum, maar ook een plaats van beheer en organisatie van de omliggende gronden. In de loop van de zeventiende eeuw verloor het zijn monastieke bestemming en kwam het domein in wereldlijke handen, met name in die van Godefroid d’Antine. Zijn bezit ging later over op de baronnen de Wal, die het kasteel verder als residentie gebruikten.
In de negentiende eeuw onderging het hoofdgebouw een ingrijpende herbouw en herinrichting. Deze werkzaamheden gaven het kasteel grotendeels zijn huidige aanblik, waarbij oudere structuren werden aangepast aan de woon- en representatieve eisen van de tijd. Ondanks deze veranderingen bleef het gebouw zijn centrale plaats in het dorp behouden, zowel geografisch als symbolisch.
Tot op heden vormt het kasteel van Hody een belangrijk historisch ankerpunt binnen de dorpskern. Het belichaamt de opeenvolgende lagen van religieuze, feodale en residentiële geschiedenis en weerspiegelt daarmee op exemplarische wijze de ontwikkeling van Hody door de eeuwen heen.