Tussen de valleien van de Ourthe, de Amblève en de Vesder, in een landschap van glooiende heuvels en uitgestrekte bosmassieven, bevindt zich het kasteel van Gomzé. De strategische ligging van deze site verklaart waarom zij reeds vroeg een rol speelde in de politieke en militaire machtsverhoudingen van het prinsbisdom Luik en de omliggende gebieden.
De oudste bekende vermelding van een versterkte burcht op deze plaats dateert uit 1482. In die periode was het domein in handen van de machtige familie van der Marck, een geslacht dat een sleutelrol speelde in de conflicten tussen de Luikse adel en de prins-bisschoppen. Het kasteel verwierf vooral faam – of beruchtheid – tijdens het bewind van Guillaume de la Marck, een van de meest gevreesde figuren uit de Luikse geschiedenis. Hij gebruikte Gomzé niet enkel als verdedigingspost, maar ook als gevangenis. Gedurende meerdere jaren werden er hooggeplaatste gevangenen vastgehouden, onder wie prins-bisschop Jean de Hornes. Deze gevangenschap, die drie jaar duurde, schokte de machtsstructuren van het prinsbisdom en gaf het kasteel een duister en onheilspellende reputatie die nog lang in de kronieken zou voortleven.
Over het uitzicht van de oorspronkelijke middeleeuwse burcht is weinig met zekerheid bekend. Zoals vele versterkingen uit die periode bestond zij vermoedelijk uit een massieve kern met omwallingen, aangepast aan de defensieve noden van de late vijftiende eeuw. Door oorlogen, verwoestingen en latere herinrichtingen verdween dit middeleeuwse complex grotendeels.
Het huidige kasteel werd aan het begin van de 18de eeuw heropgebouwd, in een tijd waarin militaire functies plaatsmaakten voor residentieel comfort en representatie. De nieuwe constructie kreeg het karakter van een adellijke buitenresidentie, waarbij robuuste volumes werden gecombineerd met een meer verfijnde architectuur die aansloot bij de smaak van de vroegmoderne elite. Hoewel het gebouw niet langer bedoeld was als vesting, bleef de monumentale uitstraling een subtiele verwijzing naar zijn bewogen verleden.
Tot 1839 bleef het domein in handen van de familie Gomzé, die haar naam definitief aan het kasteel verbond. Nadien verloor het zijn rol als adellijke residentie, maar bleef het gebouw behouden als herkenningspunt in het landschap. Vandaag ligt het kasteel ingebed in een uitgestrekt golfterrein, waar het als architecturaal ankerpunt fungeert en tegelijkertijd herinnert aan een geschiedenis die zowel aristocratische verfijning als politieke intriges omvat.