Het kasteel van Annevoie geldt als een van de meest verfijnde en representatieve voorbeelden van de residentiële kastelen in de Maasvallei. Het bevindt zich op de oever van de Rouillon, een zijrivier van de Maas, en verheft zich van daaruit op harmonieuze wijze boven het omliggende landschap. De keuze van deze locatie was geenszins toevallig: zij combineert natuurlijke rust met een schilderachtige schoonheid die typerend is voor dit deel van Wallonië. Het samenspel van water, reliëf en vegetatie verleent het domein een uitzonderlijk karakter dat tot op vandaag bewaard is gebleven.
De geschiedenis van het kasteel van Annevoie is onlosmakelijk verbonden met die van de adellijke familie de Montpellier, die gedurende meerdere eeuwen haar stempel heeft gedrukt op het domein. De oorsprong van Annevoie gaat terug tot het jaar 1627. In dat jaar liet de familie de Halloy op de heuvel van Annevoie een eerste kasteel bouwen. Het betrof een relatief bescheiden landhuis, opgetrokken in de grijze natuursteen die eigen is aan de streek. Dit vroege slot had vooral een residentiële en agrarische functie en paste volledig binnen de architecturale tradities van de zeventiende eeuw.
Gedurende meerdere generaties bleef het domein in handen van de familie de Halloy. Door erfopvolging kwam het uiteindelijk toe aan Marie de Halloy, die huwde met Jean de Montpollier. Via dit huwelijk ging het domein over naar de familie de Montpollier, die voortaan een beslissende rol zou spelen in de ontwikkeling en verfraaiing van Annevoie. Onder hun beheer evolueerde het eenvoudige kasteeltje geleidelijk tot een prestigieus landgoed.
Een sleutelmoment in de geschiedenis van Annevoie vond plaats in de achttiende eeuw. In 1758 nam Charles-Alexis de Montpollier, kleinzoon van Jean de Montpollier, het initiatief tot de aanleg van de beroemde water- en siertuinen. Deze tuinen, die behoren tot de oudste en meest opmerkelijke van België, werden ontworpen in een originele stijl die elementen van de Franse, Italiaanse en Engelse tuinkunst op harmonieuze wijze verenigt. Hun ingenieuze waterpartijen functioneren volledig op natuurlijke zwaartekracht, zonder gebruik van mechanische pompen, wat getuigt van een uitzonderlijke technische kennis voor die tijd.
Tegelijkertijd vertrouwde Charles-Alexis de Montpollier de bouw van een nieuw kasteel toe aan de architect Phazelle. Bij deze grootschalige heropbouw werd het oorspronkelijke zeventiende-eeuwse slot niet afgebroken, maar op slimme wijze geïntegreerd in de nieuwe constructie. Deze aanpak zorgde ervoor dat het verleden tastbaar bleef binnen het nieuwe geheel en droeg bij aan het evenwichtige en harmonieuze karakter van het kasteel zoals het vandaag nog steeds wordt ervaren.
Dankzij deze zorgvuldige combinatie van architectuur, landschap en familiegeschiedenis groeide het kasteel van Annevoie uit tot een uitzonderlijk erfgoedmonument. Het vormt niet alleen een tastbare getuige van adellijk leven in de Maasvallei, maar ook een levend voorbeeld van de evolutie van residentiële architectuur en tuinkunst van de zeventiende tot de achttiende eeuw.