De oorsprong van het domein van Ronchinne gaat terug tot de twaalfde eeuw en is nauw verbonden met het feodale stelsel van de streek. In die vroege periode maakte Ronchinne deel uit van de heerlijkheid Poilvache en werd het als leengoed toegewezen aan Ronchinne Libert, waarna het overging op Enguerrand de Ronchinne. Deze vroege heren gaven hun naam aan het domein en vestigden er een versterkte residentie die zowel een bestuurlijke als defensieve functie vervulde binnen het netwerk van lokale heerlijkheden.
In de daaropvolgende eeuwen wisselde het domein meermaals van eigenaar. Na de familie de Ronchinne kwam het achtereenvolgens in handen van de families Durin en de Rosée, die het goed verder beheerden en vermoedelijk bijdroegen aan de consolidatie van de bestaande gebouwen. Aan het begin van de zeventiende eeuw kwam Ronchinne, via een huwelijk, in het bezit van de familie Mirbich, waarmee opnieuw een nieuwe adellijke lijn aan de geschiedenis van het domein werd toegevoegd.
Later volgden andere vooraanstaande families elkaar op. De familie Wignacourt bleef eigenaar tot 1763 en werd nadien opgevolgd door de familie Fernan-Nuñez, die het domein tot het midden van de negentiende eeuw in bezit hield. Elk van deze families liet sporen na in het beheer, de inrichting en het onderhoud van het domein, dat zijn residentiële en agrarische functies bleef combineren. In 1910 kwam Ronchinne in handen van prins Victor-Napoléon Bonaparte en zijn echtgenote prinses Clémentine van België, de derde dochter van koning Leopold II. Met deze aankoop werd het domein opgenomen in een uitzonderlijk prestigieuze dynastieke context, waarin Franse en Belgische vorstelijke tradities samenkwamen.
Het huidige kasteelcomplex bewaart nog steeds duidelijke kenmerken van zijn middeleeuwse oorsprong. De gebouwen van de kasteelhoeve zijn opgetrokken in een U-vorm en dateren grotendeels uit de zestiende eeuw. Zij zijn gegroepeerd rond een imposante en robuuste donjon, gebouwd uit zand- en kalksteen. Deze donjon vormt het oudste deel van het complex en zijn oorsprong gaat ongetwijfeld terug tot de twaalfde eeuw, waarmee hij een tastbare getuige is van de vroegste geschiedenis van Ronchinne.
Ook het interieur bevat waardevolle historische elementen. Een opvallend voorbeeld is de monumentale schouw in zandsteen, die gedateerd is op 1756 en getuigt van de achttiende-eeuwse aanpassingen waarbij comfort en representatie steeds belangrijker werden. Doorheen de tijd onderging het kasteel meerdere restauraties, waarbij telkens werd gestreefd naar het behoud van het historische karakter en de architecturale samenhang van het geheel.
Dankzij deze zorgvuldige ingrepen heeft het kasteelhoeve van Ronchinne zijn authentieke uitstraling weten te bewaren, ondanks de vele veranderingen en eigenaarswissels die het domein heeft gekend. Vandaag behoort het kasteel toe aan de familie d’Ursel, die dit eeuwenoude erfgoed voortzet en bewaart als een levend monument van de regionale geschiedenis en adellijke cultuur.