Het uitgestrekte domein van Ostemerée vindt zijn oorsprong aan het einde van de 19de eeuw en is nauw verbonden met Victor Stoclet, een vooraanstaand figuur binnen de Société Générale de Belgique, en zijn echtgenote Anne, beter bekend als Kitty Caspers. Na het overlijden van Victor Stoclet in 1904 en van zijn vrouw in 1908 ging het kasteel, samen met de omliggende gronden en bijhorende boerderijen, over op hun dochter Laure Stoclet. Zij was sinds 17 augustus 1905 gehuwd met Adrien de Ribaucourt, telg uit een oude adellijke familie.
Kort na deze eigendomsoverdracht werd besloten tot een ingrijpende herontwikkeling van het domein. Het oude kasteel van Serville, gelegen tussen de hoeve Hattiez en de huidige kasteelplaats, werd afgebroken. In 1910 begonnen de werkzaamheden aan een nieuw en aanzienlijk groter kasteel, ontworpen door de architecten Gauchet en Flanneau. Het gebouw werd opgetrokken met natuursteen afkomstig uit de steengroeve van Morville en kreeg zijn definitieve plaats op het grondgebied van Anthee. In 1919 werd het geheel vervolledigd met zorgvuldig aangelegde terrastuinen en een vijver, naar ontwerp van de gerenommeerde landschapsarchitect Buyssens. Het nieuwe gebouw werd sindsdien bekend als het château d’Ostemerée.
Het echtpaar de Ribaucourt-Stoclet kreeg tien kinderen, wat het kasteel al snel tot een levendige familiezetel maakte. Hun oudste zoon, graaf Victor Christyn de Ribaucourt, trad op 3 juli 1930 in het huwelijk met barones Elisabeth van Eyll. Het echtpaar vestigde zich definitief in Ostemerée en kreeg acht kinderen. Graaf Victor speelde ook een belangrijke rol in het lokale bestuur: van 1939 tot 1976 was hij burgemeester van Serville, een ambt dat hij uitoefende in een periode die werd gekenmerkt door diepe maatschappelijke en politieke omwentelingen.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog kreeg het kasteel een uitzonderlijke en moedige bestemming. Graaf Victor richtte er het tehuis Prince Baudouin op, waar ongeveer negentig kinderen tijdelijk werden opgevangen, telkens voor verblijven van één tot drie maanden. In het grootste geheim werden er ook kinderen uit Joodse families verborgen gehouden, om hen te beschermen tegen vervolging door de Gestapo. Deze humanitaire inzet bleef lange tijd discreet, maar werd uiteindelijk officieel erkend: in 1999 kenden de Israëlische autoriteiten aan graaf Victor Christyn de Ribaucourt en gravin Elisabeth van Eyll de eretitel en medaille Justes parmi les Nations toe.
Gravin Elisabeth van Eyll overleed op 21 februari 1971. Graaf Victor de Ribaucourt volgde haar tien jaar later, op 31 januari 1981. In 1984 besloten hun kinderen het kasteel te verkopen aan de familie Meunier-Gouy. Daarmee kwam een einde aan bijna tachtig jaar familiale bewoning door de familie de Ribaucourt-Stoclet en werd een nieuw hoofdstuk toegevoegd aan de rijke en gelaagde geschiedenis van het domein Ostemerée.