Het kasteel van Mouffrin is strategisch gelegen op een rotsachtige uitloper die hoog boven de vallei van de Bocq uittorent, in de nabijheid van Ciney. Deze verheven ligging was geen toeval: zij maakte van Mouffrin een natuurlijk verdedigingspunt en verleende het domein een belangrijke militaire en bestuurlijke functie. Oorspronkelijk vormde het kasteel het centrum van een feodale heerlijkheid die ressorteerde onder de administratie van Ciney, een kerngebied binnen het prinsbisdom Luik, en deel uitmaakte van een complex netwerk van machtsstructuren in het Maasland.
Doorheen de eeuwen werd Mouffrin meermaals belegerd en verwoest, wat wijst op zijn strategische belang in tijden van conflict. Telkens opnieuw werd het echter heropgebouwd, vaak met hergebruik van oudere structuren. Het kasteel ontwikkelde zich tot een versterkt complex met dikke muren, torens en ondergrondse kerkers. Deze defensieve uitrusting maakte het niet alleen tot een toevluchtsoord voor zijn bewoners, maar ook tot een schuilplaats voor de bevolking uit de omliggende dorpen in perioden van onrust en oorlog.
De eigendomsgeschiedenis van het kasteel weerspiegelt de afwisseling van adellijke geslachten die hun stempel drukten op de regio. In 1603 werd Mouffrin verkocht aan Claude de Namur, waarna het domein achtereenvolgens toebehoorde aan de families Berloo, Berlaymont, Waha en van Hoensbroeck. Elk van deze families liet sporen na, hetzij door aanpassingen aan het gebouw, hetzij door hun rol in het lokale bestuur en de feodale verhoudingen.
Een beslissend keerpunt kwam in 1875, toen het kasteel werd aangekocht door de Luikse bankier Émile Frésart. Hij liet het grondig restaureren in de geest van de 19de-eeuwse belangstelling voor middeleeuws erfgoed. Deze restauratie gaf het kasteel grotendeels het uitzicht dat het vandaag nog bezit, waarbij romantische interpretaties van het verleden werden gecombineerd met structurele verstevigingen.
Sinds deze ingreep bleef het kasteel in particuliere handen. Vandaag behoort het domein toe aan de familie d’Aspremont Lynden, die zo de lange continuïteit van adellijk en privébezit voortzet. Het kasteel van Mouffrin blijft daarmee een markante en historisch gelaagde getuige van de feodale, militaire en residentiële geschiedenis van de Bocqvallei.