Het kasteel van Bonneville vindt zijn oorsprong in een bescheiden landbouwsite die werd versterkt met een robuuste donjon uit de 15de eeuw. Deze donjon, die aanvankelijk diende als verdedigings- en toevluchtstoren, vormt nog steeds het oudste en meest karaktervolle element van het domein. Vanuit deze kern ontwikkelde zich geleidelijk een residentieel geheel dat uitgroeide tot een representatief voorbeeld van de Maaslandse architectuur, waarin functionaliteit en esthetiek nauw met elkaar verbonden zijn.
Een beslissend keerpunt in de geschiedenis van het kasteel vond plaats in 1617, toen Jacques de Zualart, burgemeester van Namen en heer van Sclayn-Bonneville, het landgoed verwierf. De Zualart behoorde tot de invloedrijke stedelijke elite en wenste zijn status ook architecturaal te benadrukken. Hij gaf opdracht tot de bouw van de noordelijke vleugel van het hoofdgebouw, waarmee de transformatie van een versterkte hoeve naar een volwaardig kasteel werd ingezet. Deze uitbreiding legde de basis voor de structuur en het uitzicht dat het kasteel vandaag nog steeds kenmerkt.
Architecturaal onderscheidt Bonneville zich door de typische Maaslandse afwisseling van rode baksteen en lichte kalksteen. Deze combinatie verleent het gebouw een ritmisch en evenwichtig karakter en was bijzonder geliefd in de regio langs de Maasvallei. De bouwcampagne van de 17de eeuw getuigt van ambitie en representatiedrang, maar bracht ook aanzienlijke financiële lasten met zich mee. In 1690 zag Tilman Zuallart, zoon van Jacques, zich door oplopende schulden genoodzaakt het kasteel af te staan aan zijn belangrijkste schuldeiser, ridder Jean-Hubert de Tignée.
Via deze overdracht kwam het domein uiteindelijk in handen van de familie van Theux. Sindsdien wordt het kasteel beheerd door de nazaten van ridder Boudewijn van Theux, die het goed al meer dan tien generaties lang in bezit houden. Deze uitzonderlijke continuïteit verklaart waarom het kasteel door de eeuwen heen relatief weinig ingrijpende wijzigingen onderging. Het exterieur bleef grotendeels trouw aan zijn 17de-eeuwse vorm, waardoor het gebouw vandaag een zeldzaam authentiek karakter behoudt.
Toch werden in de loop van de 18de eeuw enkele verfijnde aanpassingen doorgevoerd die het residentiële comfort verhoogden. In het interieur werden elegante salons ingericht volgens de smaak van de verlichting, met aandacht voor licht, symmetrie en decoratie. Tegelijk werd een Franse tuin aangelegd, waarvan de geometrische lijnen en perspectieven een harmonisch tegengewicht vormen voor de robuuste architectuur van het kasteel. Deze ingrepen verrijken het geheel zonder afbreuk te doen aan het historische karakter.
Het kasteel van Bonneville vormt zo een zeldzaam bewaard gebleven getuigenis van de evolutie van een middeleeuwse versterking naar een adellijke residentie. Dankzij de zorg van zijn opeenvolgende eigenaars blijft het niet alleen een architecturaal monument, maar ook een levend symbool van continuïteit en historisch erfgoed in de Maasstreek.