Het kasteel van Mozet vindt zijn oorsprong in de 12de eeuw en ontwikkelde zich doorheen de eeuwen tot een strategisch en politiek belangrijk bolwerk in de regio. Dankzij zijn ligging bevond het domein zich op het kruispunt van machtsbelangen tussen het prinsbisdom Luik en het graafschap Namen. Deze geopolitieke positie maakte Mozet herhaaldelijk tot inzet van conflicten, belegeringen en machtswissels. Ook de invloed van Filips de Goede, hertog van Bourgondië, liet zich in de 15de eeuw voelen, toen hij zijn gezag trachtte uit te breiden over de Zuidelijke Nederlanden. In deze context kreeg het kasteel meermaals te maken met plunderingen, bezettingen en militaire schade.
Het huidige kasteel presenteert zich als een indrukwekkend, vrijwel vierkant geheel opgetrokken in kalksteen, typerend voor de Maaslandse bouwtraditie. Hoewel het gebouw door de eeuwen heen herhaaldelijk werd aangepast, verbouwd en gerestaureerd, bleef een deel van de oorspronkelijke structuur bewaard. Vooral de noordzijde, geflankeerd door twee robuuste ronde torens, heeft haar middeleeuwse karakter behouden. In het hart van het kasteel zijn bovendien nog de overblijfselen zichtbaar van een 13de-eeuwse donjon, die ooit het kernpunt vormde van de defensieve architectuur en een tastbare herinnering is aan de vroegste bouwfase van het domein.
Aan het begin van de 17de eeuw brak een nieuw hoofdstuk aan in de geschiedenis van Mozet. Jeanne de Mozet, de laatste erfgename van het geslacht dat het kasteel eeuwenlang had beheerd, besloot het domein te verkopen. De nieuwe eigenaar, Marc Antoine Du Four, was een vermogend man die het kasteel grondig liet verbouwen en moderniseren. Onder zijn leiding kreeg Mozet grotendeels de vorm en het uitzicht dat het vandaag nog steeds kenmerkt. Na zijn overlijden ging het eigendom over op François de Corswarem, ridder in de Orde van Calatrava. Hoewel hij formeel heer van Mozet was, verbleef hij slechts sporadisch op het domein, wat het begin inluidde van een periode waarin het kasteel vooral een symbolische residentie werd.
De 18de eeuw bracht weinig continuïteit in het eigenaarschap. Verschillende adellijke figuren, onder wie François de Corswarem, Ferdinand Conrad de Haxe en Richard de Hemricourt, waren telkens slechts korte tijd verbonden aan het kasteel. Geen van hen maakte van Mozet een vaste verblijfplaats. Uiteindelijk werd de heerlijkheid in 1744 verworven door de familie Ghisels. Zij zouden de laatste heren van Mozet onder het ancien régime zijn, al verbleven ook zij niet permanent op het domein.
In de daaropvolgende eeuwen kreeg het kasteel een reeks uiteenlopende functies, die telkens inspeelden op de noden van hun tijd. Tijdens de Franse Revolutie werd Mozet ingericht als hospitaal, wat het militaire en aristocratische verleden tijdelijk naar de achtergrond schoof. Tijdens de Eerste Wereldoorlog deed het kasteel dienst als sanatorium, waar gewonden en ziekenverzorging vonden in een relatief afgelegen en rustige omgeving.
Een beslissende wending kwam er in 1963, toen het domein werd aangekocht door de Katholieke Gidsen. Zij ondernamen ingrijpende restauratiewerken met respect voor het historische karakter van het gebouw en gaven het kasteel een nieuwe maatschappelijke functie. Sindsdien fungeert Mozet als vakantie- en ontmoetingscentrum, waar het eeuwenoude erfgoed wordt gecombineerd met hedendaags gebruik.