Langs burchten en kastelen/Prov. Namen/Kasteel van Beauraing

Te midden van het uitgestrekte park van Castel Sainte-Marie, boven op een rotsachtige uitloper, verheft zich het kasteel van Beauraing. Dankzij deze dominante ligging beheerst het zowel het dorp Beauraing als de wijde vlakte van de Famenne, die zich in noordoostelijke richting uitstrekt tot aan de vallei van de Lesse. De strategische keuze van deze site verklaart in hoge mate de lange en vaak woelige geschiedenis van het kasteel.
In de middeleeuwen maakte Beauraing deel uit van het hertogdom Luxemburg. De eerste bij naam bekende heer van het domein was Gérard de Beauraing, die het versterkte slot beheerde in een periode waarin de regio werd gekenmerkt door feodale rivaliteiten en grensconflicten. Het kasteel vervulde daarbij zowel een defensieve als een residentiële functie. Door zijn ligging op een grensgebied werd het meermaals betrokken bij militaire confrontaties.
Een eerste zware verwoesting vond plaats op 22 mei 1436, tijdens de strijd tussen Jehan II van Herbigny en de prins-bisschop van Luik. Het kasteel werd toen grotendeels vernield, maar nadien opnieuw opgebouwd. Eeuwen later, in 1793, werd het opnieuw getroffen door geweld, ditmaal tijdens de Franse Revolutie. Revolutionaire troepen legden het gebouw opnieuw in puin, in het kader van de systematische ontmanteling van symbolen van adellijke macht.
In de negentiende eeuw kende het kasteel een heropleving. In 1857 liet de hertog van Osuna het kasteel heropbouwen naar plannen van de Franse architect Mestral. Deze wederopbouw gaf het complex een vernieuwde uitstraling, aangepast aan de smaak en de comforteisen van de tijd, zonder het monumentale karakter van de site uit het oog te verliezen. Het herboren kasteel kende een periode van aanzien en mondain leven. Zo verbleef in 1880 de Prins van Wales, de latere koning van het Verenigd Koninkrijk, als eregast op het domein, wat het prestige van Beauraing onderstreepte.
Deze hernieuwde bloei werd echter abrupt onderbroken in 1889, toen een verwoestende brand het kasteel zwaar beschadigde. Van het omvangrijke complex bleef slechts een ruïne over; enkel enkele bijgebouwen en een toren doorstonden de vlammen. Deze overblijvende structuren werden in 1930 gerestaureerd door de toenmalige eigenaar, M. Lenelle, die zich inspande om althans een deel van het erfgoed te vrijwaren.
Sinds 1945 is het domein eigendom van de vzw Castel Sainte-Marie. In het voormalige kasteel werd een restaurant ingericht, terwijl andere gebouwen, waarvan sommige als erfgoed zijn geklasseerd, werden aangepast voor verblijf en ontvangsten. Daarnaast beschikt het domein over zalen voor familiebijeenkomsten, culturele activiteiten en seminaries. Zo heeft het kasteel van Beauraing, ondanks zijn bewogen verleden van verwoesting en wederopbouw, een nieuwe rol gekregen als levend erfgoed en blijft het tot op vandaag een betekenisvolle plaats binnen het culturele en sociale leven van de regio.