Ooit volledig omgeven door slotgrachten gaat de oorsprong van het kasteel van Taviet terug tot de 14de eeuw. In die vroege periode bestond het domein uit een versterkte donjon, waarvan vandaag nog enkele discrete maar betekenisvolle sporen bewaard zijn gebleven, zoals kijk- en schietgaten die herinneren aan zijn oorspronkelijke defensieve functie.
De oudst bekende eigenaar is Jean de Taviers, die in 1319 in de bronnen wordt vermeld en zijn naam naliet aan het kasteel. In 1522 kwam Taviet in handen van John de Huyet. Gedurende bijna twee eeuwen bleef het domein eigendom van deze familie, wat wijst op een lange periode van continuïteit en stabiliteit. In de vroege 18de eeuw ging het kasteel door vererving over naar de familie Rougrave, waarmee een nieuwe fase in de geschiedenis van het landgoed aanbrak.
Het huidige uitzicht van het kasteel is echter vooral het resultaat van ingrijpende werken aan het einde van de 19de eeuw. Tussen 1882 en 1900 liet baron d’Huart het oude kasteel volledig heropbouwen. Het nieuwe gebouw werd opgetrokken in baksteen op een stevige kalkstenen fundering en kreeg een uitgesproken romantisch karakter, geheel in de geest van de 19de-eeuwse herwaardering van het middeleeuwse verleden. De ligging in een uitgestrekt, heuvelachtig park versterkt tot op vandaag deze schilderachtige en idyllische uitstraling.
Rond 1960 onderging het kasteel opnieuw belangrijke aanpassingen. Onder leiding van architect Bonaert werden werken uitgevoerd die het gebouw een meer klassiek en ingetogen voorkomen gaven, zonder het historische karakter volledig te verloochenen. Deze ingrepen weerspiegelen de veranderende smaak en benadering van erfgoed in de 20ste eeuw, waarbij comfort en harmonie centraal kwamen te staan.
Vandaag is het kasteel van Taviet eigendom van de familie Le Hardy de Baulieu. Zo blijft het domein, na eeuwen van transformaties en eigendomsoverdrachten, een levend erfgoed dat zowel zijn middeleeuwse wortels als zijn latere architecturale lagen in zich verenigt.