In het kleine gehucht Libois, in de onmiddellijke nabijheid van de fraai gerestaureerde Chapelle Saint-Hubert uit 1772, bevindt zich het château de Libois. De ligging in een landelijk en historisch waardevol kader onderstreept het residentiële karakter van het domein, dat al eeuwenlang een herkenningspunt vormt in deze omgeving.
Het oorspronkelijke kasteel werd omstreeks 1721 opgetrokken in barokke stijl, op initiatief van de families Jamar de Maillen en de la Rochette. Deze bouwfase markeerde het ontstaan van een statige adellijke residentie die aansloot bij de architecturale en esthetische voorkeuren van het begin van de achttiende eeuw. Uit deze periode dateert ook de toegangspoort van de schuur, waarop zowel het jaartal 1721 als de wapenschilden van de stichtende families nog steeds zichtbaar zijn. Dit element vormt een waardevolle materiële getuige van de vroegste geschiedenis van het domein.
Aan het begin van de negentiende eeuw onderging het kasteel ingrijpende aanpassingen die het zijn huidige uitzicht gaven. Het gebouw werd hertekend tot een elegant U-vormig complex, dat getuigt van een meer klassieke en evenwichtige architecturale opvatting. Deze verbouwing ging gepaard met een herorganisatie van de woon- en dienstvertrekken en versterkte het representatieve karakter van het kasteel.
Een nieuwe bloeiperiode volgde aan het begin van de twintigste eeuw, toen bijzondere aandacht werd besteed aan de aanleg van het park. Het landschapsontwerp werd toevertrouwd aan de gerenommeerde Franse landschapsarchitecten Henri Duchêne en zijn zoon Achille. Dit duo genoot in heel Europa aanzien voor hun werk aan talrijke prestigieuze domeinen en kastelen. Hun ingrepen in Libois gaven het park een verfijnde en harmonieuze structuur, waarin zichtlijnen, beplanting en reliëf zorgvuldig op elkaar werden afgestemd.
In de loop van de twintigste eeuw kwam het domein in handen van de familie de Liedekerke. Tijdens de Eerste Wereldoorlog werd het kasteel bezet door Duitse troepen, een ingrijpende episode die sporen naliet in de geschiedenis en het collectieve geheugen van het gebouw. Ondanks deze moeilijke periode bleef het kasteel bewaard en behield het zijn architecturale en landschappelijke waarde.
Vandaag is het château de Libois nog steeds particulier eigendom en daarom niet toegankelijk voor het publiek. Niettemin blijft het een stille, maar betekenisvolle getuige van de rijke historische gelaagdheid van de streek, waarin adellijke bewoning, architecturale evolutie en landschapskunst elkaar door de eeuwen heen hebben opgevolgd.