Op de administratieve grens tussen Melle en Kwatrecht bevindt zich het kasteel de Bueren, dat ook bekendstaat als het kasteel van Kwatrecht. Het huidige gebouw betreft een waterkasteel dat omgeven is door brede, vierkante binnengrachten en waarvan de kern teruggaat tot de zestiende eeuw. Het werd oorspronkelijk opgericht als een huis van plaisance, een type buitenverblijf dat in de vroegmoderne periode werd gebouwd door adellijke of gegoede eigenaars met het oog op ontspanning, representatie en tijdelijk verblijf buiten de stedelijke context. In de loop van de daaropvolgende eeuwen onderging het kasteel diverse verbouwingen en aanpassingen, waarbij zowel het comfort als de esthetische uitstraling werden gemoderniseerd, zonder dat de oorspronkelijke waterstructuur volledig werd opgeheven.
Aan het einde van de achttiende eeuw kwam het kasteel in het bezit van graaf Christoffel de Bueren, een Oostenrijks regimentskolonel in dienst van de Habsburgse monarchie. Aan deze eigenaar ontleent het kasteel zijn huidige naam. De familiale band met de familie de Bueren bleef ook nadien behouden, aangezien de daaropvolgende eigenaars, Réginald en Laurette de Hemptinne, afstamden van deze adellijke lijn. Hierdoor bleef het domein gedurende lange tijd binnen eenzelfde familiekring, wat een zekere continuïteit in het beheer en de bewoning van het kasteel verzekerde.
Tot het begin van de eenentwintigste eeuw bleef het eigendom in handen van een rechtstreekse nazaat, Anne-Marie Behaghel de Bueren, gravin d’Ansembourg. Onder haar eigendom bleef het kasteel bewaard als privéresidentie, waarbij het historische karakter en het landschappelijke kader grotendeels intact bleven.
In 2008 werd het domein, met een oppervlakte van meer dan zestien hectare, aangekocht door de hedendaagse kunstenaar Wim Delvoye. Hij formuleerde plannen om het kasteel in zijn vermeende oorspronkelijke staat te herstellen en het omliggende park om te vormen tot een grootschalig sculpturenpark. Deze plannen stuitten echter op aanzienlijke weerstand van verschillende instanties en organisaties, waaronder het Agentschap voor Natuur en Bos, het agentschap Onroerend Erfgoed en de vzw Leefmilieu Wetteren, die bezorgd waren over de impact van de ingrepen op het beschermde landschap en het erfgoedkarakter van het domein. Na een juridische strijd die meerdere jaren aansleepte, werd het kasteel uiteindelijk opnieuw te koop aangeboden, waarmee een einde kwam aan deze controversiële herbestemmingspoging.