Omstreeks 1630 liet de Gentse familie Damas, oorspronkelijk afkomstig uit Turijn, een kasteelhoeve oprichten in de wijk Manewaarde, aan de rand van het Nobelbos. Deze familie maakte deel uit van het internationaal georiënteerde handels- en bestuursmilieu van Gent in de 17de eeuw. Het domein besloeg bij zijn ontstaan ongeveer negen hectare en omvatte akkerland, weiden en bospercelen. De gebouwen waren in de eerste plaats functioneel opgevat als landbouwhoeve, maar vertoonden tegelijk kenmerken die wezen op de maatschappelijke status en welstand van de eigenaars.
In de tweede helft van de 17de eeuw kwam het domein door huwelijk in handen van de familie De Vulder. Onder hun eigenaarschap verloor het goed geleidelijk zijn louter agrarische karakter. Tegen het einde van de eeuw en het begin van de 18de eeuw ontwikkelde Nobelstede zich tot een zogenaamd huys van plaisance, een buitenverblijf dat door stedelijke elites werd gebruikt om de zomermaanden in een groene en rustige omgeving door te brengen. Deze evolutie ging gepaard met aanpassingen aan de bestaande bebouwing en een meer esthetische inrichting van het omliggende landschap.
Tijdens de 18de en 19de eeuw wisselde het domein verschillende malen van eigenaar, wat typerend was voor dergelijke buitenverblijven in de rand van Gent. Elke nieuwe eigenaar bracht kleinere of grotere wijzigingen aan, zonder het fundamentele karakter van het domein te wijzigen. De meest ingrijpende transformatie vond plaats in 1898, toen de Gentse industrieel Romaan De Wulf het eigendom verwierf. Hij liet het kasteel grondig verbouwen en uitbreiden, in overeenstemming met de wooncomfort- en representatie-eisen van de late 19de eeuw. Door deze verbouwing kreeg Nobelstede het uitzicht van een statige residentie, passend bij de sociale positie van zijn nieuwe eigenaar.
Tijdens de Eerste Wereldoorlog werd het kasteel opgeëist door het Duitse leger en diende het als kwartier voor soldaten. Deze bezetting betekende een zware beproeving voor het gebouw en het domein. Na het einde van de oorlog keerde de familie De Wulf terug en bleef zij gedurende meer dan een eeuw eigenaar van Nobelstede, waarmee een lange periode van continuïteit werd ingeluid.
In 1975 kwam het domein in handen van de familie Dewispelaere-Crevits. Zij gaven het kasteel een nieuwe bestemming door het in te richten als restaurant. Met deze herbestemming kreeg Nobelstede een publieke functie, waarbij het historische karakter van het gebouw behouden bleef en tegelijk werd geïntegreerd in een hedendaagse context. Zo combineert het domein tot op vandaag zijn erfgoedwaarde met een levendige gastronomische invulling.