Het Château de Piétrebais, gelegen in een rustige vallei die wordt doorkruist door het riviertje Le Piétrebais, was eeuwenlang een leengoed van een adellijk geslacht uit Grez, waarvan de familielijn teruggaat tot de 10de eeuw. Het domein draagt nog steeds de sporen van die lange geschiedenis en vormt een waardevol voorbeeld van de evolutie van een middeleeuwse versterking tot een residentieel landgoed.
De oudste delen van het kasteel zijn zonder twijfel die van de imposante vierkante donjon, opgetrokken uit massieve natuursteen. Deze toren, met muren van maar liefst 1,45 meter dik, getuigt van de verdedigingsfunctie die het domein oorspronkelijk vervulde. Rond de donjon groeide in de loop der tijd een geheel van bijgebouwen, waarvan de oudste delen vermoedelijk dateren uit de 16de eeuw.
Het kasteel, oorspronkelijk rechthoekig van vorm en aan elke hoek versterkt met een toren, onderging tijdens de 19de eeuw ingrijpende verbouwingen. In die periode verloor het zijn strikte militaire karakter en werd het omgevormd tot een comfortabel landhuis. Toch bleven bepaalde middeleeuwse kenmerken behouden, waaronder de slotgrachten die, gevoed door het riviertje Le Piétrebais, nog steeds een deel van het domein omringen.
Van de vier oorspronkelijke torens is er vandaag slechts één overgebleven: een opmerkelijke ronde duiventoren. Deze unieke structuur, met meer dan vijfhonderd duivenhokken en een ingenieuze draailadder aan de binnenzijde, behoort tot de zeldzaamste van zijn soort in Wallonië en vormt een bijzonder element van het architecturale erfgoed van het kasteel.
Het Château de Piétrebais is tegenwoordig verdeeld in twee afzonderlijke privéwoningen. Ondanks deze opsplitsing blijft het geheel zijn historische allure behouden. Het kasteel en zijn omgeving vormen nog steeds een levendige getuigenis van het feodale verleden van de streek.