Het Château de Gentinnes, voor het eerst vermeld in 1137, behoort tot de oudste kastelen van Waals-Brabant. Oorspronkelijk werd het gebouwd als een versterkte vesting, bedoeld om de omliggende gronden te beschermen en toezicht te houden over de streek. Doorheen de eeuwen onderging het domein talrijke verbouwingen en evolueerde het geleidelijk tot een elegant lustkasteel, passend bij de veranderende levensstijl van de adel.
In de achttiende eeuw kende het kasteel een belangrijke heropleving onder Charles-Ghislain d’Udekem, die in de adelstand werd verheven tot baron de Gentinnes bij gratie van keizer Karel VI van Oostenrijk, tevens hertog van Brabant. Onder zijn impuls werden ingrijpende restauratiewerken uitgevoerd die het middeleeuwse kasteel transformeerden in een residentie met meer comfort en allure, in overeenstemming met de smaak van de tijd.
Tijdens de negentiende eeuw kwam het domein in handen van de graven van Limminghe. In deze periode werden de overblijfselen van de oude donjon, het laatste tastbare element van de oorspronkelijke burcht, afgebroken. De aandacht ging voortaan uit naar het verfraaien van de omgeving en het moderniseren van het kasteel, dat zich steeds meer ontwikkelde tot een statig landgoed in plaats van een verdedigingswerk.
In 1900 schonk de toenmalige eigenaar, J. Wégimont, het kasteel aan de paters van de Congregatie van de Heilige Geest, ook bekend als de Spiritijnen. Deze religieuze gemeenschap maakte van Gentinnes een plaats van bezinning en gebed. Een bijzonder hoofdstuk in de geschiedenis van het kasteel begon na de tragische gebeurtenissen in Congo op 1 januari 1962, toen twintig Spiritijnse missionarissen in Kongolo werden vermoord. Ter nagedachtenis aan hen werd op het domein het Kongolo Memorial opgericht, een ingetogen gedenkplaats die herinnert aan hun toewijding en offer.
Vandaag is het Château de Gentinnes nog steeds eigendom van de Spiritaanse missionarissen. Zij vormen er een internationale gemeenschap die zich richt op het begeleiden van zoekende mensen en groepen in hun spirituele weg. Het domein ademt rust en bezinning, maar blijft tegelijk open en gastvrij: delen van het kasteel worden gebruikt voor bijeenkomsten, retraites en diverse festiviteiten.