In 1913 gaf baron Raphael Gillès de Pélichy opdracht tot de bouw van kasteel Ryckevelde, bedoeld als zomerresidentie voor zijn familie. Het ontwerp werd uitgewerkt in neogotische stijl, een historiserende vormentaal die aan het begin van de 20ste eeuw bijzonder geliefd was bij de adel en die aansloot bij romantische opvattingen over het middeleeuwse verleden. De bouw vorderde gestaag, maar bleef onvoltooid toen in 1914 de Eerste Wereldoorlog uitbrak. Op dat moment waren de toren en de westelijke vleugel van het kasteel afgewerkt. Door het oorlogsgeweld zag baron Gillès de Pélichy zich genoodzaakt uit te wijken naar Nederland, waardoor de verdere afwerking van het gebouw werd uitgesteld.
Pas in het interbellum kon de bouw worden hervat. In 1929 werd kasteel Ryckevelde uiteindelijk voltooid in de vorm die het vandaag nog steeds vertoont. Het resultaat was een statige neogotische residentie, ingebed in een uitgestrekt bosrijk domein, waarin architectuur en landschap zorgvuldig op elkaar waren afgestemd. Ondanks de voltooiing bleef het kasteel slechts beperkt in gebruik als familieverblijf.
Na de Tweede Wereldoorlog maakte de familie Gillès de Pélichy de definitieve keuze om zich in Izegem te vestigen. Hierdoor verloor Ryckevelde zijn residentiële functie en kwam het kasteel gedurende meerdere jaren leeg te staan. Het gebouw raakte geleidelijk in verval, mede door het gebrek aan onderhoud na een lange periode van leegstand.
Een beslissend keerpunt volgde op 1 augustus 1956, toen pater Karel Verleye het kasteel en de omliggende gronden tijdelijk huurde via een mondelinge overeenkomst met baron Gillès de Pélichy. Deze overeenkomst voorzag de mogelijkheid tot aankoop van het domein binnen een termijn van drie jaar. Samen met pater Gregoor Maes nam Verleye zijn intrek in het sterk verwaarloosde kasteel. Meteen werd gestart met een grootschalige schoonmaak- en herstelcampagne. Met de hulp van vrijwilligers slaagden zij erin het gebouw, dat bijna tien jaar leeg had gestaan, opnieuw bewoonbaar te maken en te voorzien van de meest noodzakelijke onderhouds- en herstellingswerken.
Na deze herwaardering kreeg het kasteel een geheel nieuwe bestemming. Pater Karel Verleye richtte er een opleidingscentrum op met als doel jongeren bewust te maken van Europa als politieke, culturele en maatschappelijke realiteit. In een periode waarin Europese samenwerking nog in haar kinderschoenen stond, groeide Ryckevelde uit tot een belangrijke ontmoetingsplaats voor vorming, reflectie en debat. Het kasteel fungeerde gedurende meerdere decennia als zetel van het Ryckevelde Europe House en verwierf een stevige reputatie binnen het domein van Europese educatie en burgerschapsvorming.
Tot 2020 bleef kasteel Ryckevelde actief als centrum voor Europese studies. Nadien kreeg het gebouw een bredere invulling. Vandaag wordt het voormalige opleidingscentrum gebruikt voor uiteenlopende evenementen, vergaderingen en culturele activiteiten, terwijl het omliggende park vrij toegankelijk is voor het publiek. Zo blijft kasteel Ryckevelde een levendige erfgoedsite, waarin de neogotische architectuur van het begin van de 20ste eeuw en de educatieve missie van de tweede helft van die eeuw samenkomen en elkaar versterken.