Kasteel Tudor behoort tot de jongste kastelen die nog binnen het huidige grondgebied van de stad Brugge werden opgetrokken. Het kasteel maakt deel uit van een uitgestrekt domein dat gedurende meerdere eeuwen eigendom was van de Sint-Andriesabdij. Deze abdij bezat aanzienlijke landerijen in de omgeving van Brugge, die voornamelijk werden aangewend voor landbouw en bosbeheer. In de loop van de 19de eeuw kwam het domein in handen van de adellijke familie van Outryve d’Ydewalle en aanverwante families, die het gebied geleidelijk ontwikkelden tot een residentieel landgoed.
In 1904 gaven Stanislas van Outryve d’Ydewalle en zijn echtgenote Cécile van der Renne de Daelenbroeck opdracht tot de bouw van een nieuw kasteel op het domein. Voor het ontwerp werd een beroep gedaan op baron Kervyn de Lettenhove, die niet alleen bekend stond als architect, maar ook als historicus en kenner van historische bouwstijlen. In zijn ontwerp koos hij bewust voor de Engelse Tudorstijl, een architectuurvorm die aan het begin van de 20ste eeuw populair was bij de Europese adel en die verwijst naar de late middeleeuwse en vroegmoderne Engelse landhuizen. Deze stijlkeuze gaf het kasteel zijn naam en verleende het gebouw een uitgesproken historiserend en romantisch karakter.
Het kasteel werd opgevat als een ruime en comfortabele gezinsresidentie, aangepast aan de levensstijl van de hogere adel in het begin van de 20ste eeuw. Stanislas en Cécile vestigden zich er samen met hun gezin, dat uit tien kinderen bestond. De omvang en indeling van het gebouw weerspiegelden deze familiale context, met talrijke kamers en representatieve ruimtes die zowel het privéleven als het sociale leven van de familie ondersteunden.
Na het overlijden van Stanislas van Outryve d’Ydewalle en Cécile van der Renne de Daelenbroeck bleef het kasteel bewoond door vier van hun dochters, die ongehuwd bleven en er samen bleven wonen. Zij behielden het kasteel en het omliggende domein tot 1981, toen besloten werd het geheel te verkopen aan de stad Brugge. Deze overdracht markeerde een belangrijke breuk in de geschiedenis van het kasteel, dat daarmee zijn functie als private adellijke residentie verloor.
In 1984 stelde de stad Brugge het kasteelpark open voor het publiek, waardoor het domein toegankelijk werd voor wandelaars en bezoekers. Het kasteel zelf kreeg een nieuwe bestemming als feestzaal en restaurant, waarmee het een publieke en recreatieve functie kreeg die aansloot bij de toenemende aandacht voor herbestemming van historisch erfgoed.
Sinds het begin van de jaren 2000 bevindt Kasteel Tudor zich opnieuw in privébezit. De huidige eigenaar zette de uitbating voort binnen een exclusief kasteelkader, waarbij het gebouw wordt gebruikt voor evenementen en ontvangsten. Dankzij deze voortgezette functie en het behoud van zijn architecturale kenmerken wist Kasteel Tudor zijn statige uitstraling en historische charme te bewaren, als een relatief jong maar markant voorbeeld van historiserende kasteelarchitectuur in Brugge.