In 1838 liet Louis Van Ackere, een vooraanstaand linnenhandelaar uit Wevelgem en burgemeester van de gemeente van 1805 tot 1808, langs de huidige Vanackerestraat een statig herenhuis bouwen met bijhorende paardenstallen. Het betrof een representatieve woning die zowel de economische welstand als de maatschappelijke positie van de familie Van Ackere tot uitdrukking bracht. Louis Van Ackere overleed in 1841, maar zijn invloed bleef voortleven in zowel het lokale bestuur als het familiale ondernemerschap.
Zijn zoon Jules Aimé Constant Van Ackere zette het familiebedrijf verder uit en bouwde ook een eigen politieke loopbaan uit. Na de gemeenteraadsverkiezingen van 1884 werd hij burgemeester van Wevelgem, een functie die hij onafgebroken zou uitoefenen tot 1926. Onder zijn bestuur kende de gemeente een periode van groei en modernisering, wat zich ook weerspiegelde in de verdere ontwikkeling van het familiedomein.
Tussen 1886 en 1887 liet Jules Van Ackere de rechtervleugel van de oorspronkelijke herenwoning uitbreiden. Tegelijk werd aan het einde van het park een tuinmuur met twee prieeltjes opgetrokken, wat het domein een meer uitgesproken parkachtig en representatief karakter gaf. Deze ingrepen vormden echter slechts een tussenfase in een veel ambitieuzer bouwproject. Enkele jaren later, tussen 1894 en 1896, gaf Van Ackere opdracht tot de volledige afbraak van de oude woning en de bouw van een nieuw kasteel op dezelfde site.
Het huidige kasteel, dat door de inwoners van Wevelgem eenvoudigweg het Kasteel wordt genoemd, werd ontworpen door de Kortrijkse architect Cyrille Vanhoutte. Het gebouw werd opgetrokken in eclectische stijl, een in Frankrijk ontwikkelde architecturale stroming waarin verschillende historische stijlen worden gecombineerd. Het ontwerp wordt gekenmerkt door een monumentale uitkijktoren of donjon, geflankeerd door hoektorens met schietgaten en bekroond door een afgeknotte piramide. Deze elementen geven het kasteel een uitgesproken silhouet en verlenen het een quasi-middeleeuws karakter, aangepast aan de esthetiek van het einde van de negentiende eeuw.
Ook het interieur weerspiegelt de welvaart en het prestige van de linnenhandelaarsfamilie. De marmeren traphal vormt het ceremoniële hart van het gebouw, terwijl het rijk gedecoreerde salon met houten lambriseringen en schilderijen op doek getuigt van een verfijnde en kosmopolitische smaak. Het kasteel fungeerde niet alleen als privéresidentie, maar ook als decor voor ontvangsten en publieke momenten binnen het sociale leven van Wevelgem.
De familie Van Ackere drukte een blijvende stempel op de lokale geschiedenis. In totaal bekleedden vier leden van de familie het ambt van burgemeester, wat hun langdurige invloed op het politieke en maatschappelijke leven van de gemeente onderstreept.
In 1954 werd het domein aangekocht door de gemeente Wevelgem. Sindsdien vervult het kasteel een publieke functie als gemeentehuis, waarmee het gebouw een centrale plaats inneemt in het bestuurlijke leven van de gemeente. In 2005 werd het kasteel officieel beschermd als monument. Deze bescherming erkent zowel de architecturale als de historische waarde van het gebouw en waarborgt het behoud van dit markante erfgoed voor toekomstige generaties.