De heerlijkheid Bossuit was van oudsher een leen dat ressorteerde onder het bisdom Doornik. Gedurende de vroegmoderne periode werd het domein bestuurd door opeenvolgende heren van Bossuit, tot zij het in 1710 verkochten aan de familie Luytens. Met deze overdracht begon een nieuwe en bepalende fase in de geschiedenis van het kasteel.
Michiel Maximiliaan Luytens, die later werd verheven tot burggraaf van Bossuit, liet het bestaande kasteel grondig verbouwen. Hij koos daarbij voor een neoclassicistische vormgeving, naar een ontwerp van de Rijselse architect Le Saffre. De nieuwe architectuur was duidelijk geïnspireerd op de statige buitenverblijven uit de Franse Loirestreek en weerspiegelde zowel de culturele oriëntatie als de maatschappelijke ambities van de opdrachtgever. Het kasteel kreeg een evenwichtige en representatieve uitstraling, passend bij zijn status als adellijke residentie.
Na het uitsterven van de familie Luytens ging het kasteel over naar de Rijselse familie d’Hangrin. In de loop van de 19de eeuw kwam het domein vervolgens in handen van de familie de Beauffort, die het uitzicht van het kasteel opnieuw ingrijpend zou wijzigen. In 1867 werd het gebouw vermoedelijk verhoogd en uitgebreid met vier markante hoektorens, die het kasteel zijn huidige, herkenbare silhouet gaven. Tegelijkertijd werd het voorste deel van de omgrachting gedempt, wat de toegang tot het kasteel vereenvoudigde en aansloot bij de toenmalige landschappelijke smaak. In dezelfde periode werd een oranjerie opgericht en kreeg het domein een park in Engelse landschapsstijl, met slingerende paden, open zichtlijnen en zorgvuldig geplaatste boomgroepen.
De Eerste Wereldoorlog liet ook in Bossuit zijn sporen na. Tijdens de oorlog werd de zuidoostelijke hoektoren vernield, maar deze schade werd na de oorlog hersteld, waarbij men het oorspronkelijke uitzicht van het kasteel respecteerde. Het domein behield daardoor zijn samenhang en historische gelaagdheid.
Tot op heden wordt het kasteel bewoond door de adellijke familie de Talhouet, die zorg draagt voor het behoud van het gebouw en zijn omgeving. In 1995 werd het kasteel van Bossuit officieel beschermd als monument, een erkenning van zijn architecturale en historische waarde. Tegelijkertijd werden ook het omliggende park en de monumentale kasteeldreef beschermd als dorpsgezicht, waardoor het geheel als een waardevol cultuurhistorisch landschap bewaard blijft voor toekomstige generaties.