In 1874 liet Augustus Lagae-Gerbrandt, notaris en burgemeester van Heule, in het dorpscentrum een ruim landhuis bouwen. Het betrof een representatieve woning die niet alleen comfort bood, maar ook expliciet de maatschappelijke status en het lokale gezag van de bouwheer tot uitdrukking bracht. De inplanting in het centrum van de gemeente onderstreepte deze publieke rol en maakte van het domein een zichtbaar referentiepunt binnen het dorpsweefsel.
In 1882 verkocht Lagae-Gerbrandt het landhuis, samen met de bijhorende bijgebouwen en gronden, aan de familie Goethals. Onder impuls van Emile Goethals, die later burgemeester van Heule zou worden van 1912 tot 1921, werd het domein grondig hertekend. Tussen 1883 en 1895 onderging het oorspronkelijke landhuis een ingrijpende verbouwing waarbij het werd getransformeerd tot een eclectisch kasteel. In het nieuwe ontwerp werden elementen uit de gotiek en de renaissance gecombineerd, wat kenmerkend was voor de historiserende architectuur van het einde van de negentiende eeuw. Met deze architecturale keuze sloot Emile Goethals aan bij de heersende esthetische opvattingen, terwijl hij tegelijk zijn ambities en zijn positie binnen de lokale gemeenschap benadrukte.
Rond de eeuwwisseling, omstreeks 1900, werd ook het omliggende domein heraangelegd. Een Parijse tuinarchitect ontwierp een nieuwe tuin die het kasteel een waardige en harmonische omgeving bood. Het park werd opgevat als een formeel aangelegd landschappelijk geheel met sierlijke wandelpaden, duidelijke zichtassen en zorgvuldig geplaatste boom- en plantpartijen. Deze tuinaanleg versterkte het statige karakter van het kasteel en maakte van het domein een samenhangend architecturaal en landschappelijk ensemble.
In 1964 verwierf de gemeente Heule het park, waarmee het domein een publieke bestemming kreeg. Het kasteel werd ingericht als gemeentehuis, terwijl het koetshuis werd omgevormd tot bibliotheek. Het park werd opengesteld voor het publiek en groeide uit tot een belangrijke groene ontmoetingsplek in het dorpscentrum. Na de gemeentefusie waarbij Heule deel ging uitmaken van de stad Kortrijk, verloor het kasteel zijn functie als zelfstandig gemeentehuis. Het gebouw bleef echter in gebruik en bood voortaan onderdak aan verschillende gemeentelijke diensten.
Vandaag vervult het kasteel van Heule een sociaal-culturele rol. Diverse verenigingen en organisaties maken gebruik van het gebouw, waardoor het domein een levendige plaats blijft binnen het lokale gemeenschapsleven. Sinds 2004 is het kasteel beschermd als monument, terwijl het omliggende park werd erkend als beschermd dorpsgezicht. Daarmee wordt niet alleen de architecturale waarde van het gebouw erkend, maar ook de historische en landschappelijke betekenis van het geheel. Het domein vormt zo een tastbare getuige van de evolutie van Heule, van negentiende-eeuws dorpscentrum tot hedendaagse deelgemeente binnen de stad Kortrijk.