Het voormalige leenhof Zevecote behoort tot de oudste en meest betekenisvolle historische sites van Assebroek. Het was een van de vier leenhoven die rechtstreeks onder het gezag van de Burg van Brugge ressorteerden en vervulde daarmee een belangrijke bestuurlijke en feodale functie. De vroegste bekende vermelding dateert uit 1258, wanneer het domein eigendom was van ridder Gui van Vlaenderen. Als leenhof fungeerde Zevecote niet alleen als residentie, maar ook als centrum van lokale rechtspraak en beheer.
Doorheen de late middeleeuwen kende het domein een bewogen geschiedenis. Rond 1490 werd het kasteel zwaar geplunderd tijdens de opstand van de Vlaamse steden tegen het bewind van Maximiliaan van Oostenrijk. Deze gewelddadige episode liet diepe sporen na in de materiële structuur van het gebouw en het omliggende domein. In het derde kwart van de zestiende eeuw kreeg Zevecote een opmerkelijke religieuze betekenis. In een periode waarin protestantse geloofsgemeenschappen geen toestemming hadden om kerken te bouwen, werd het domein gebruikt als plaats voor openluchtprediking. Deze samenkomsten, die plaatsvonden in de onmiddellijke omgeving van het kasteel, maken Zevecote tot een stille getuige van de godsdienstige spanningen en hervormingsbewegingen die de Nederlanden in die tijd doorkruisten.
Het kasteel zelf vormt een uitzonderlijk voorbeeld van laatmiddeleeuwse landelijke architectuur. Oorspronkelijk had het gebouw een L-vormige plattegrond, samengesteld uit een diep- en een breedhuis, met in de oksel een hoge trap- of uitkijktoren die zowel een functionele als een symbolische rol vervulde. Deze toren bood overzicht over het omliggende landschap en onderstreepte de status van het leenhof. Constructieve elementen zoals de balkenlagen, de sporenkap en delen van het metselwerk wijzen op een kern die teruggaat tot de veertiende en vijftiende eeuw, wat Zevecote tot een zeldzaam bewaard voorbeeld maakt van middeleeuwse residentiële architectuur in deze regio.
Aan het einde van de achttiende en het begin van de negentiende eeuw onderging het kasteel belangrijke verbouwingen. Zowel het interieur als de buitengevels werden aangepast aan de toenmalige wooncomfortnormen en esthetische voorkeuren, zonder dat de middeleeuwse structuur volledig werd uitgewist. Deze ingrepen weerspiegelen de overgang van een feodaal machtscentrum naar een meer residentiële en agrarische functie.
Tijdens de Eerste Wereldoorlog liep het kasteel schade op, zoals zovele historische gebouwen in de omgeving van Brugge. In 1926 werd het domein aangekocht door Urbain Bossuyt, die een ingrijpende herverkaveling doorvoerde. De oorspronkelijke kasteeldreef werd omgevormd tot een openbare weg en aanzienlijke delen van het domein werden verkocht voor de aanleg van de nieuwe Sint-Kristoffelwijk. Hierdoor verloor Zevecote een groot deel van zijn historische landschappelijke context, maar bleef het kasteel zelf behouden.
Vanwege zijn uitzonderlijke historische betekenis en zijn architectuurhistorische waarde werd kasteel Zevecote voorlopig beschermd als monument. Het vormt vandaag een zeldzaam en waardevol relict van het middeleeuwse leenstelsel en getuigt van de gelaagde geschiedenis van Assebroek, waarin feodale macht, religieuze spanningen en stedelijke ontwikkeling elkaar hebben opgevolgd.