Het Minnewaterkasteel, oorspronkelijk bekend onder de naam Kasteel dela Faille, werd gebouwd in 1893 naar een ontwerp van de gerenommeerde Brugse architect Charles De Wulf. De Wulf was een invloedrijk figuur binnen het Brugse bouwmilieu van het einde van de negentiende eeuw. Hij was leraar bouwkunst aan de Brugse Kunstacademie en bekleedde tevens de functie van stadsarchitect van Brugge. Zijn werk wordt gekenmerkt door een zorgvuldige omgang met historische stijlen en een sterke inbedding in het stedelijke en landschappelijke weefsel van de stad.
Het kasteel werd ontworpen in een elegante neogotische stijl, die aansloot bij de neogotische herwaardering van het middeleeuwse Brugge in deze periode. Opdrachtgever was Leon De Wulf, een welgestelde bloemhandelaar die een bloemmolen bezat langs de Kolenkaai en daarnaast actief was als schepen van de stad Brugge. Met de bouw van het kasteel liet hij een representatieve residentie oprichten in een van de meest schilderachtige zones van de stad, nabij het Minnewater, waar natuur, water en stedelijke architectuur samenkomen.
In 1936 kwam het kasteel in handen van de familie dela Faille, naar wie het gebouw nadien werd genoemd. Onder hun eigendom bleef het kasteel zijn residentiële functie behouden en maakte het deel uit van het historische woonpatroon rond het Minnewater en het Begijnhofkwartier.
In 1980 werd het kasteel aangekocht door het stadsbestuur van Brugge. In het kader van een bredere stadsvernieuwings- en erfgoedpolitiek werd niet alleen het gebouw veiliggesteld, maar werd ook het omliggende park uitgebreid en heraangelegd. Hierdoor ging het kasteel een nauwere relatie aan met het Minnewaterpark en werd het geheel beter geïntegreerd in het publieke groen van de stad. Deze ingrepen versterkten het landschappelijke en recreatieve karakter van de site, die sindsdien een belangrijke ontmoetingsplek vormt voor bewoners en bezoekers.
In 1993 gaf de stad Brugge het kasteel in erfpacht aan NV Verba. Het gebouw werd vervolgens verhuurd voor horecagebruik, wat een nieuwe fase inluidde in de functionele geschiedenis van het kasteel. Na een periode van wisselende uitbaters, leegstand en faillissementen werd het pand uiteindelijk grondig gerestaureerd. Deze restauratie had tot doel het neogotische karakter van het gebouw te bewaren en tegelijk het comfort en de infrastructuur aan te passen aan hedendaagse noden.
In 2015 heropende het kasteel als restaurant onder de naam Minnewater. Sindsdien fungeert het gebouw opnieuw als een levendige ontmoetingsplek, waar gastronomie en erfgoed elkaar versterken. Het kasteel maakt deel uit van het beschermde stadsgezicht van het Begijnhofkwartier en vormt samen met het omliggende Minnewaterpark een bijzonder waardevolle historische en landschappelijke site.
Het Minnewaterpark draagt bovendien bij aan de culturele dynamiek van de stad. Jaarlijks vormt het park het decor voor het Cactus-muziekfestival, dat er een levendige en hedendaagse dimensie toevoegt aan deze historische omgeving. Zo blijft het Minnewaterkasteel een plek waar architectuur, geschiedenis, natuur en cultuur op harmonieuze wijze samenkomen.