Kasteel ’t Hooghe bevindt zich net buiten de stedelijke kern van Kortrijk, op een van de hoogste punten van het omliggende landschap. Die strategische ligging gaf het domein niet alleen een landschappelijke meerwaarde, maar verleende het ook een uitgesproken statig karakter. Het huidige kasteel werd in 1835 opgericht in neoclassicistische stijl in opdracht van François Goethals en zijn echtgenote Marie-Thérèse Delevigne. Het gebouw paste binnen de toen gangbare architecturale voorkeuren van de gegoede burgerij, die zich liet inspireren door de sobere elegantie en symmetrische vormen van het classicisme.
Het neoclassicistische ontwerp kenmerkte zich door een evenwichtige gevelcompositie, een heldere volumewerking en een ingetogen decoratie. Het kasteel fungeerde als buitenverblijf, bedoeld om te ontsnappen aan het stedelijke leven en te genieten van rust, natuur en representatieve ontvangsten. Rond het kasteel werd kort na de bouw een park aangelegd, vermoedelijk omstreeks 1840, volgens de principes van de Engelse landschapsstijl. Deze stijl brak bewust met de strakke, geometrische tuinaanleg van eerdere eeuwen en introduceerde een meer natuurlijke vormgeving, met glooiende grasvelden, kronkelende paden en een zorgvuldig samengestelde variatie aan inheemse en uitheemse boomsoorten.
In 1884 onderging het kasteel een belangrijke verbouwing, uitgevoerd in opdracht van de weduwe F. Goethals-Delevigne. Deze ingreep markeerde een tweede architecturale fase in de geschiedenis van het gebouw. Hoewel de neoclassicistische basis behouden bleef, werden delen van het kasteel aangepast aan de veranderende woon- en comforteisen van het einde van de 19de eeuw. De verbouwing weerspiegelde de evolutie van het kasteel van een eerder sober buitenhuis naar een meer eigentijdse residentie, zonder het oorspronkelijke karakter volledig los te laten.
Na het overlijden van de laatste particuliere eigenares werd het volledige domein, inclusief het kasteel en het park, verkocht aan de NV Kasteel ’t Hooghe. Deze vennootschap gaf het landgoed een nieuwe maatschappelijke invulling door het om te vormen tot een regionaal recreatief park. In een latere fase kreeg het kasteel ook een functie als vormingscentrum, waarmee het domein zich openstelde voor een breder publiek en een rol ging spelen in educatie en ontspanning.
In 1959 nam de provincie West-Vlaanderen een deel van het park in gebruik voor de aanleg van een rosarium. Deze rozentuin groeide uit tot een belangrijk landschappelijk en botanisch element binnen het domein en versterkte de recreatieve en toeristische aantrekkingskracht van de site. De combinatie van historisch parklandschap en gespecialiseerde tuinarchitectuur maakte van ’t Hooghe een geliefde plek voor wandelaars en bezoekers.
De erfgoedwaarde van het domein werd officieel erkend in 2003, toen het kasteel werd beschermd als monument en het park de status kreeg van beschermd stadsgezicht. Deze bescherming onderstreepte zowel de architecturale betekenis van het kasteel als de landschappelijke en cultuurhistorische waarde van het park. Twee jaar later, in 2005, verwierf de provincie West-Vlaanderen het volledige domein, waarmee het beheer en het behoud ervan in publieke handen kwamen.
In het voorjaar van 2017 startte een grondige restauratie van Kasteel ’t Hooghe. Deze restauratie had tot doel het gebouw structureel te vrijwaren en tegelijk zijn historische uitstraling te respecteren. De werken werden uitgevoerd op basis van een zorgvuldig uitgewerkt plan, waarbij ook aandacht werd besteed aan de samenhang tussen het kasteel en zijn landschappelijke omgeving. In het najaar van 2018 gaf de provincie het kasteel in erfpacht voor een periode van dertig jaar aan hogeschool Vives, die het gebouw een nieuwe educatieve bestemming gaf.
Vandaag vormen Kasteelpark ’t Hooghe en de Internationale Rozentuin samen een waardevol groen ensemble aan de rand van Kortrijk. Het domein combineert erfgoed, natuur en hedendaags gebruik en biedt een rustige, toegankelijke omgeving waar geschiedenis, landschap en publieke functie op harmonieuze wijze samenkomen.